China strike

Onvrede in het Middenrijk

Zwarte maandag, zwarte donderdag, nogmaals zwarte maandag, de zwarte dagen volgen elkaar bij de grote Chinese beurzen snel op. De marktprijzen van olie en zoveel mineralen zakken wereldwijd in elkaar, deels omdat er ongerustheid is over de Chinese economie. Die economische problemen gaan bovendien gepaard met stijgende sociale onrust in China. Niet dat er grote arbeidersopstanden zijn, maar het aantal stakingen en andere massa-acties neemt de jongste maanden snel toe. De maatschappelijke orde is niet in gevaar, maar dit is zeker niet het moment waarop de Chinese Communistische Partij (CCP) de teugels gaat loslaten.

Kasjmir, een nucleaire nachtmerrie

Kasjmir, een nucleaire nachtmerrie

Er wordt harde taal gesproken tussen India en Pakistan, twee staten met een kernwapenarsenaal. Sinds in juli in het Indiase deel van Kasjmir een...
Ali Baba

Ali Baba en de 181 terroristen

Volgens de Chinese autoriteiten telde de provincie Xinjiang, ook gekend onder de naam Oost-Turkestan, in het jaar 2014 181 terreurgroepen. Ze werden allemaal gearresteerd. Omdat deze provincie het autonome gebied van de Oeïgoeren is, een volk met een moslimcultuur dat een Turkse taal spreekt, zijn deze groepen, althans volgens de machthebbers, islamitische terroristen. In China wordt elke minderheidsgroep die weerstand biedt aan de overheersing van de Han-meerderheid snel gerangschikt onder het etiket terrorist. Minderheden die ijveren voor meer vrijheid worden afgeschilderd als “separatisten” die de eenheid van China ondermijnen, dus de veiligheid van de Staat. Het zijn verraders en vijanden.

Thai king

Thailandse generaals doen stilte heersen

Thailand is vergeleken bij een jaar geleden rustig. Eind 2013 stond het land op zijn kop, de “gelen” en “roden” vochten hun geschil op straat uit (Zie uitpers 5 december 2013: Kleurenstrijd herneemt in Thailand). Niettemin zal het leger niet ingrijpen, zei generaal Prayuth Chan-ocha toen. Maar in mei van dit jaar konden de generaals blijkbaar niet anders dan toch maar de macht te nemen. Sindsdien wordt elke vorm van protest hardhandig onderdrukt, de “neutrale” generaals passen het devies van de “gele” leiders toe: “We kunnen het volk niet zomaar laten beslissen”. Dat volk stemde immers steevast “rood”, verkeerd.

Party and State in Post-Mao China

Een vrij objectieve observatie van de Chinese partijstaat

Het is algemeen bekend dat zowat alles in China draait rond (en door) de communistische partij en de staat. Daar zijn vragen genoeg over,...

Het grote marchanderen met de Taliban

"Grote naties voeren geen eindeloze oorlogen." Op dinsdag 6 februari verdedigde president Donald Trump, in zijn State of the Union voor het Amerikaanse Congres...

Hoeveel waarschuwingen nog vooraleer komaf te maken met kernwapens?

Een decennialang aanslepend dispuut over de regio Kashmir tussen de twee met kernwapens bewapende buurlanden is de jongste dagen in alle hevigheid aan het...

Marx in China

De Volksrepubliek China heeft de 200ste geboortedag van Karl Marx met luister herdacht. Tenslotte beroept de Communistische Partij (CP) die de Volksrepubliek leidt, zich...
inkomensverdeling china

China wil meer gelijkheid

‘Vorig jaar bedroeg de ongelijkheid van inkomens in China 0,474. Volgens de VN is het voor een maatschappij gevaarlijk als de Gini-coëfficiënt, het cijfer dat gebruikt wordt om de inkomensongelijkheid te meten, de grens van 0,4 overschrijdt.’ Dit heeft het Chinese Bureau voor de Statistiek in januari gemeld. De ongelijkheid bedraagt nu ongeveer evenveel als in 2003, nadat ze in 2009 piekte. Het is de eerste keer in tien jaar dat er officiële cijfers gepubliceerd werden; de statistische cijfers waren tot nu toe onvoldoende coherent om betrouwbaar te zijn. Wegens de jarenlange zeer hoge ongelijkheid moest er nu echt iets gebeuren om de kloof tussen arm en rijk in de Volksrepubliek te dichten. De ongelijkheid is een van de grote kwesties in China die burgers woedend maakt en politici wakker houdt. Zoals verder zal blijken is het ook een van de problemen die moeilijk op te lossen zijn omdat ze de overheid in een catch-22 situatie brengen.

bezoek van Richard Nixon in 1972 aan Peking

China zet zich schrap tegen Trump

Peking heeft doorgaans goed  kunnen opschieten met Republikeinse presidenten in de VS. Geen gezeur over mensenrechten, maar zakelijke relaties sinds het bezoek van Richard...