Mali2

De Franse interventie in Mali

Ik ben principieel tegen elke militaire interventie van westerse mogendheden in landen van het Zuiden. Dergelijke interventies beantwoorden per definitie aan de eisen van het dominante monopoliekapitaal dat de hele wereld wil controleren.

Kan de Franse interventie in Mali een uitzondering zijn op de regel? Ja en neen. Dat is de reden waarom ik oproep deze interventie te steunen, hoewel ik helemaal niet denk dat zij een oplossing kan brengen voor de verslechterende politieke, sociale en economische problemen van Mali en van andere landen in de regio. Die situatie in het resultaat van het kapitalistisch beleid van de monopolies van de imperialistische triade (Verenigde Staten, Europa, Japan). Die is nog steeds aan het werk en ligt ook aan de basis van de aanwezigheid van de politieke islam in de regio.

 

mali

Mali, de vergeten les

Opnieuw is een land het toneel van een militaire interventie. Frankrijk is begonnen met het bombarderen van de islamisten in Mali in een poging hun offensief richting hoofdstad Bamako te stoppen. Volgens president François Hollande dient het Franse militaire optreden in deze ex-kolonie geen ander doel dan “strijden tegen het terrorisme”. Hij benadrukte ook dat Frankrijk de territoriale integriteit wil herstellen conform aan de resoluties van de VN-Veiligheidsraad. De Veiligheidsraad stemde de afgelopen maanden drie resoluties (2056, 2071 en 2085) onder hoofdstuk VII van het Handvest van de VN. De laatste resolutie van december 2012 geeft een mandaat voor een internationale missie onder Afrikaanse leiding. Maar de Afrikaanse landen die de operatie op het getouw moeten zetten hebben verschillende maanden nodig om deze operatie op poten te zetten. En dus greep Frankrijk in.

zambia kopermijnen

Zambia leeggezogen door Westerse koperbedrijven

Westerse groothandelaars in grondstoffen verdienen niet alleen fortuinen aan speculatie op die grondstoffen. Bovendien beroven ze ook nog eens de staatskassen in landen die de grondstoffen leveren, daarbij meestal geholpen door lokale corrupte medeplichtigen. De buit wordt verdeeld, maar het grootste deel gaat naar rekeningen in fiscale paradijzen. Zo ook in koperrijk Zambia, waarbij we, niet tot onze verbazing (zie artikel daarover in Uitpers), gigant Glencore, met zetel in Zwitserland, tegenkomen.

GomaM23

Van M23, Rwanda en Obama

Het déjà-vu effect is groot in Kivu. Na de zegevierende opmars van Laurent Kabila en zijn AFDL vanuit Goma naar Kinshasa eind 1996, begin 1997, na de bezetting van Goma en delen van Oost-Congo door de RCD vanaf augustus 1998 en na de operaties van Laurent Nkunda’s CNDP ten noorden van Goma in 2008, op 20 november de verovering van datzelfde Goma door M23. Telkens weer gaat het om een initiatief van Kinyarwandasprekende militairen, telkens weer krijgen ze verregaande logistieke e.a. ondersteuning van Rwanda, telkens weer kiest het (on)geregelde leger het hazenpad, onverschillig of het nu als Zaïrees of Congolees door het leven gaat, telkens weer schieten de VN-blauwhelmen tekort, onverschillig of hun missie nu Monuc dan wel Monusco heet. Je zou je voor minder afvragen hoe je dat ooit op moet lossen in Oost-Congo. Dat is geen wespennest of krabbenmand maar een zelden geziene janboel van jewelste.

zuid afrika mijnen

Van mijnwerkers in Marikana en Hu Jintao

De 34 doden die op 16 augustus gevallen zijn aan de mijn van Marikana toen de Zuid-Afrikaanse politie er op stakers schoot, zijn twee maanden later uit de actualiteit weggevloeid. Een week of vijf na de slachtpartij heeft de eigenaar van de platinamijn, het Britse Lonmin, een overeenkomst gesloten waardoor de mijnwerkers vanaf nu op het einde van de maand met 11.000 rand naar huis trekken, zo’n 1100 €. Dat is iets minder dan wat ze eisten maar wel bijna drie keer zoveel als ze voor de staking verdienden. Achter het conflict is er een punt gezet, hoog tijd om de wonden te laten helen en de doden een plaats in hun loodzware bestaan te geven. Toch is het laatste woord over Marikana, en ruimer de hele mijnsector in Zuid-Afrika, niet gezegd.

azawad

Eerste stap naar interventie in Mali

De droom van de Toeareg op een eigen staat, Azawad, in Mali was van korte duur, maar het islamitisch emiraat in het noorden van Mali dreigt het ook niet lang te zullen trekken. In de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op 12 oktober immers, op initiatief van Frankrijk, de eerste horde naar een interventie genomen.

 

 

 

De moord op Rwagasore

De moord op Rwagasore, na het boek de film

Precies 51 jaar geleden, op 13 oktober 1961, schoot in Usumbura, zoals de huidige Burundese hoofdstad Bujumbura toen nog heette, de Griek Jean Kageorgis...
soldaten van Farc in Congo

Het conflict in Oost-Congo, de terugkeer van de geschiedenis

Het is een cliché zo groot als een huis, “l’histoire se répète”, maar als de uitdrukking ergens van toepassing is, dan is het wel in Oost-Congo. Eind 1996 eigent Laurent Kabila zich de opstand van de Banyamulenge in de Kivu’s toe, die zonder de zegen van Rwanda (en Oeganda) nooit van start gegaan zou zijn.

Weg met TINA en de chantage tegen de Europese kiezers

TINA, 'There is no alternative' '– 'Er is geen alternatief', het was een geliefkoosde uitspraak van Margaret Thatcher. Er is geen alternatief voor het neoliberale beleid om kapitaal meer te belonen ten koste van arbeid.