CAR

Het drama van Centraal Afrika

Frankrijks herhaaldelijk militair optreden van de laatste jaren heeft veel weg van een Westerse humanitaire rooftocht naar grondstoffen en rijkdom in de arme landen van Afrika. Het westen voelt zich geroepen om de orde te herstellen nadat het er de wanorde heeft veroorzaakt.

stakingDeDoorns

De “Arabische lente” van de Zuid-Afrikaanse wijnlanden

Twee zeer belangrijke en ingrijpende gebeurtenissen hebben 2012 gekenmerkt zowel voor de Zuid-Afrikaanse samenleving in haar geheel, als voor onze partners waarmee we als ontwikkelingsorganisatie samenwerken in het bijzonder. Op 16 augustus 2012 kostte een mijnwerkersstaking in Marikana het leven aan 34 mijnwerkers en daarbovenop raakten een 80-tal anderen gewond. De mijnwerkers kwamen in actie voor het bekomen van een hoger loon - R12.500 per maand - en tegen de slechte werk- en levensomstandigheden waar zij dagelijks mee geconfronteerd worden. Deze staking heeft aanleiding gegeven tot andere stakingen en protesten in de mijn- en de agrarische sector in heel Zuid-Afrika. Dit maakte van 2012 het jaar met de meeste protestacties sinds het einde van het apartheidsregime.

Togo is Iran niet

«Zaterdag 13 januari zijn er opnieuw tienduizenden antiregeringsdemonstranten op straat gekomen in alle steden van het land. Sinds augustus 2017 worden protestdemonstraties gehouden waarbij...
150512-Manif-Buja

Burundi, op weg naar de afgrond

Maandag 16 november.  Een nieuwe dag van geweld in de hoofdstad Bujumbura. Zondagnacht zijn er minstens zes doden gevallen, zeker vier in de wijk Bwiza, aan de Bar Escotisse, en zowel in Kanyosha als in Kinanira is er een lijk gevonden. In die laatste wijk is er volgens de politie een van hun agenten gedood.  Overdag zijn er in Buyenzi, Kamenge en Musaga granaten ontploft. In Ngagara vinden er huiszoekingen plaats en mishandelen agenten bewoners, van wie ze geld en mobieltjes afpakken.

 

reynders-decroo

Congo, vanop het terrein

Op afstand leek het of met het bezoek van twee Belgische ministers aan Congo de geschiedenis aan herhaling toe was. Alsof Alexander de Croo (foto: met zijn collega DidierReynders) een kloon is van Karel de Gucht, die vanaf zijn eerste stappen in Congo de plaatselijke autoriteiten kapittelde. En Lambert Mende als minister van Communicatie daarop zit te wachten om, zoals dat schering en inslag was, binnen de kortste keren België op de korrel te nemen (tussen haakjes, waar is de strijdlustige, pientere opposant gebleven, die begin jaren negentig moeiteloos de Brusselse Zaïrezen op straat kreeg om het einde van Mobutu te bespoedigen?).

12-18-2015Burundi

Burgeroorlog in Burundi

“Er dreigt geen burgeroorlog in Burundi, we zitten er middenin, la guerre civile est déjà là”.  Een uitspraak van Sylvestre Ntibantunganya, president van 1994 tot 1996. Precies in de periode dat CNDD-FDD op kruissnelheid kwam, de rebellengroep, waarvan de laatste leider, Pierre Nkurinziza, zich in juli tegen de grondwet in voor de derde keer tot president heeft laten verkiezen.

mandela

Nelson Mandela 95

Nelson Mandela overleed op 5 december 2013. We hernemen hier een artikel dat Guy Poppe schreef naar aanleiding van zijn 95ste verjaardag, deze zomer 18 juli. (red.)

 

Nelson Mandela heeft de 20e eeuw getekend. Hij is een van de weinige staatslieden die de geschiedenis een draai gegeven heeft. Dat lees je wel meer als een grote der aarde zijn laatste adem uitblaast.  Maar bijna altijd gaat het om een politicus die hetzij de geest van de tijd begrepen heeft, ofwel maatschappelijke evoluties goed ingeschat heeft, of op een historisch keerpunt de macht in handen had. Revolutionaire ingrepen zijn zeldzaam.

foto ebola 2

De ebola-crisis: het failliet van de ontwikkelingssamenwerking?

Ik hoor ze al, de stemmen die protesteren en stellen dat de ontwikkelingssamenwerking toch geen epidemie kan tegen houden? Dat klopt. Maar als op...

Het einde van Jacob Zuma

Het heeft het ANC, de partij van de Zuid-Afrikaanse president Zuma, moeite gekost, veel moeite, om na een nachtelijk beraad, het zoveelste, de knoop...
tunesië vijf jaar later

Tunesië vijf jaar later: weinig lessen getrokken

Exact 5 jaar geleden (17 december 2010) stak de straatverkoper Mohamed Bouazizi zichzelf in brand om te protesteren tegen de inbeslagname van zijn handelswaren en de onrechtvaardige behandeling die hem te beurt viel. Zijn actie vormde het startsein van de Tunesische opstand voor meer waardigheid en rechtvaardigheid die zou leiden tot de val van de autoritaire leider Ben Ali, gevolgd door protestmanifestaties in de hele Arabische regio. De zelfverbranding was de vonk aan de lont van groeiend ongenoegen over de hoge werkloosheid, stijgende voedselprijzen, corruptie, repressie en het gebrek aan politieke vrijheden. Wat minder in het blikveld komt is dat het sociaal ongenoegen het gevolg was van zware bezuinigingsprogramma's die mee werden opgelegd door internationale financiële instellingen die gedomineerd worden door de VS en Europa.