Versnipperd links: een terugblik

De geschiedenis van de linkerzijde zou moeiteloos geschreven kunnen worden als een aaneenschakeling van twisten, breuken en afsplitsingen. Kortom: verdeeldheid en versnippering. Utopisten versus wetenschappelijke socialisten, anarchisten versus marxisten, socialisten versus communisten, reformisten versus revolutionairen…( Vincent Scheltiens schreef dit stuk op vraag van 'Aktief' van het Masereelfonds)

syrizamanifestatie

Griekse democratie versus Europees dictaat

Als we al een ding kunnen onthouden uit de Griekse crisis, dan is het wel dat democratie helemaal niet het hoogste goed is in de EU.

 

 

werkgelegenheidsgraad2

Jeugdwerkloosheid was nooit zo hoog

Geen enkele regering is er de voorbije decennia in geslaagd de werkgelegenheidsgraad wezenlijk op te trekken. Dat is de conclusie van een onderzoek van de studiedienst van de Partij van de Arbeid (PVDA). De werkgelegenheidsgraad bij jongeren is zelfs in 15 jaar nooit zo laag geweest. En dat komt niet doordat meer jongeren langer studeren.

dictaat griekenland

Het Europese dictaat dat als ‘akkoord’ wordt geserveerd

Binnen de Eurogroep is er een akkoord gesloten rond de Griekse crisis. Het Griekse parlement moet evenwel nog zijn goedkeuring geven. Akkoord is een groot woord. Het is eerder een beschamend schouwspel geworden waar de Grieken met het mes op de keel 'hervormingen' moesten goedkeuren op straffe van een 'Grexit' en een volledige ineenstorting van het Griekse bankwezen.

Oorlogsmisdaden aanklagen is erger dan ze bedrijven

De Britse regering dreigde ermee de diplomatieke status van de ambassade van Ecuador in Londen op te schorten, het gebouw binnen te vallen en de daar gevluchte stichter van Wikileaks, Julian Assange, op te pakken en uit te leveren aan Zweden, vanwaar hij naar een dodencel of een vergeetput in de Verenigde Staten moet worden gebracht. Voor Groot-Brittannië, en het Westen in het algemeen, is oorlogsmisdaden aanklagen erger dan ze bedrijven.

Bij het artikel van Samir Amin “interventie in Mali”

Dit boeiende artikel toont een aantal verschillende gelaagdheden van het conflict in Mali. Een daarvan is de strijd tussen verschillende imperia: het Franse tegen het VS-GB-Golfstaten 'kartel'. Hij refereert hierbij naar het grote belang van de grondstoffen in deze regio: uranium, olie, gas. Een andere gelaagdheid situeert zich bij de politieke islam en de salafistische fanatici die “een archaïsche theocratie willen installeren die haaks staat op een zelfs minimale democratie”.  De auteur verwijst ook naar de absolute ongerijmdheid in het beleid van Parijs dat op bepaalde plaatsen (Libië, Syrië) deze islamisten steunt, en vandaag in Mali tegen hen optreedt.  Toch hoopt  en wenst Samir Amin dat de Franse militaire interventie succesvol zal zijn om de islamisten uit te roeien.

Selectieve verontwaardiging over burgerslachtoffers van bombardementen

Selectieve verontwaardiging over burgerslachtoffers van bombardementen

Afgelopen week kregen we een fraai staaltje propaganda in onze pers n.a.v. het bezoek van de koning aan 'onze' jongens in Jordanië vanwaar 6...

Antwerpse actiegroepen wachten vruchteloos op uitspraak Raad voor Vergunningsbetwistingen

* Inmiddels ruim een jaar geleden (op 29 september 2011) vroegen stRaten-generaal en andere verenigingen de schorsing en vernietiging van de bouwvergunning voor de gevangenis van Beveren
* De Raad voor Vergunningsbetwistingen is zich nog steeds aan het beraden over een uitspraak
* Intussen staat het halve gevangeniscomplex er; de actiegroepen kunnen slechts vaststellen dat het voldongen feit zich onder hun ogen voltrekt

warisnotanswer

Het roer omgooien: België moet vrede in Syrië een kans geven

Ook België kan zijn steentje bijdragen aan vrede in Syrië op voorwaarde dat ons land het roer omgooit: we moeten stoppen een deel te zijn van het probleem. Marc Antoon De Schryver van Intal legt uit hoe dat kan.

Duizend bommen en granaten, en bijna evenveel vragen

Het blijft een raadsel. Toen de Belgische luchtmacht ruim veertig jaar geleden voor toen 30 miljard frank nieuwe gevechtsvliegtuigen wou aanschaffen betoogden een goeie vijftienduizend mensen daartegen. 750 miljoen euro, ocharme. Maar nu een aankoop op til is van meer dan 5 miljard euro (voor 34 vliegtuigen ipv 102 toen) terwijl ondertussen wordt beknibbeld op duizend-en-een maatschappelijke noden, beweegt in Vlaanderen niet veel. Toch niet omdat de minister van Defensie toen een Franstalige christendemocraat was, en nu ... neen toch ?!