Links en rechts, taaier dan Macron dacht

Wauquiez (l), nieuwe partner van Collomb (r). (Montage Lyon C apitale)
Facebooktwittergoogle_plusmail

La République en Marche (LRM), de beweging rond president Emmanuel Macron van Frankrijk, kraakt al een tijd. Macron zou de tegenstelling links-rechts overstijgen, maar ze steekt hardnekkig de kop op. In de aanloop naar de tweede ronde van de gemeenteraadsverkiezingen, voorzien voor 28 juni, komen er meer en meer scheurtjes in de Macronie. Links en rechts.

Dissidenten

De recente oprichting van een nieuwe fractie in de Nationale Assemblée, 17 parlementsleden verkozen als .LRM, vertolkte het ongenoegen van “de sociale vleugel” van LRM. Er waren ongeveer 50 leden van de 308 gekozenen die al een tijdje in fronde waren tegen de steeds rechtsere koers van Macron en de regering van Edouard Philippe. De meeste hebben de stap naar buiten niet durven zetten, vaak afgedreigd dat hun carrière daarmee zou eindigen.

Deze fractie kreeg aan de andere kant van de Macronie gezelschap van nog een nieuwe fractie, ook met 17, Agir ensemble. Die bestaat uit 9 leden van de rechtse groep Agir en enkele leden van LRM dat daarmee terugvalt op 281. Van die laatste hebben er 56 een groep binnen LRLM opgericht, “En commun”, met de bedoeling het beleid sociaal en ecologisch om te buigen. Met andere woorden: Macron heeft zelfs in eigen huis links en rechts niet kunnen overstijgen.

Hij moet niet vrezen voor zijn meerderheid, naast de 281 LRM zijn er nog altijd de trouwe 46 gekozenen van het rechtse Modem dat op eigen kracht amper tussen 3 en 10 zetels zou halen.

Lyon

Met het oog op de tweede ronde van de lokale verkiezingen, komen de tegenstellingen nog sterker naar buiten. Het meest in het oog springende geval is dat van Gérard Collomb, een van de koplopers van de Macronie. Collomb was de PS-burgemeester van Lyon die in 2017 enthousiast het kamp van Macron koos, minister van Binnenlandse Zaken werd en na een goed jaar met veel ophef de regering verliet om weer de baas te worden in Lyon.

Edoch, de kiezers van Lyon hebben hem in de eerste ronde, op 15 maart, de rug toegekeerd. Collomb was kandidaat om de leiding te nemen van de metropool van Lyon, een instelling die een groter belang krijgt dan de stad zelf. In Lyon gaat het om de stad en 58 gemeenten errond. Collomb haalde slechts 17.7 %, waarmee hij pas derde werd. In de stad zelf leed LRM een serieuze nederlaag met 14.9 %. Een kaakslag voor Collomb.

De gewezen socialist heeft nu een koopje gesloten met de meest radicale rechtse vleugel van de rechtse Les Républicains (LR). In deze regio zwaait Laurent Wauquiez nog altijd de plak; Wauquiez had als partijleider de deur wijd opengezet voor Sens Commun en andere zeer rechtse stromingen. Bij LR zitten ook politici uit de tijd dat rechts hier een akkoord maakte met het uiterst-rechtse FN om baas te worden van de regio Rhône-Alpes. Collomb steunt rechts nu voor de metropool in ruil voor rechtse steun aan zijn kandidaat-burgemeester.

Avonturiers

Bij LRM is de verontwaardiging over die knieval wel groot, sommigen haken af. Collomb verdedigt zijn capitulatie: we moeten in deze crisistijden Lyon behoeden voor… de ‘groene avonturiers’. Want het was het groene EELV dat als grote overwinnaar uit de eerste ronde kwam en nu favoriet is voor zowel de stad als de metropool. Om groen te weren, gaat een ex-socialist radicaal rechts omhelzen. Hoe laag kan men vallen.

Maar zal het in Parijs bij voorbeeld anders lopen? Daar heeft gewezen minister van Gezondheid Agnes Buzyn nu bevestigd dat ze ondanks het slechte resultaat in maart, 17 %, in koers blijft. Maar de verkiezing van de raadsleden en nadien van de burgemeester gebeurt per arrondissement. In één ervan is er al een akkoord tussen LRM en LR tegen de socialistische burgemeester Anne Hidalgo die het vooral opneemt tegen Rachida Dati van LR.

Nagenoeg overal waar LRM voor de keuze staat, kiest het voor rechts. Het is een logische keuze, wie de tegenstelling tussen links en rechts ontkent, komt vanzelf in rechts vaarwater terecht.

Zie ook

Macron en marche (1): rechts, rechts "Noch links noch rechts, maar en marche". Emmanuel Macron kon daar bij de Franse presidentsverkiezingen een jaar geleden net genoeg kiezers mee overtuigen dat hij de minst slechte keuze was. Een jaar later is de marsrichting duidelijk rechts, wat rge...
Is links dan echt gelijk aan rechts? Bedenkingen b... Parijs, 1 mei 2002. Meer dan een half miljoen mensen op straat om zich te verzetten tegen een mogelijke verkiezing van Jean-Marie Le Pen, vader van Marine, kandidaat in de tweede ronde van de Franse presidentsverkiezingen. De hele linkerzijde riep to...
Freddy De Pauw was van 1972 tot 2002 redacteur buitenland bij De Standaard. Hij volgde jarenlang Centraal- en Oost-Europa, een groot deel van Azië (o.m. China) en Italië. Hij publiceerde o.m. bij het Davidsfonds ‘Volken zonder Vaderland’ over de ‘etnische kwesties’ in Centraal- en Oost-Europa; De firma maffia; Italië, moeder van alle smeer; Russische mafija; Handelaars in mensen; Maffia in België en Handelaars in nieuws over trens in de berichtgeving. Werkt sinds de start in 1999 mee aan Uitpers.