Marokko, de verzwegen zwijgwet

Premier Othami en minister-miljardair Akhannouch
Facebooktwittergoogle_plusmail

Op de sociale media in Marokko regent het kritieke op een wetsvoorstel dat de rechten van de verbruiker op diezelfde media sterk aan banden legt. Dat wetsvoorstel is al op 19 maart opgesteld, maar pas nu zijn de bepalingen ervan uitgelekt. Ineens beweren leidende politici van niets te weten, de (socialistische) minister van Justitie Mohamed Ban Abdelkader staat in zijn hemd.

Fake nieuws

Op de ‘sociale media’ wordt het voorstel een aanslag op de rechten van de consument en op de persvrijheid genoemd. Het is vooral een poging om elke mogelijke boycotactie te breken. Het is merkwaardig dat de regering dat voorstel op 19 maart goedkeurde, maar dat de inhoud pas, via een lek aan een blogger, op 27 april bekend raakte.

De officiële uitleg is dat de regering de strijd wil aanbinden met fake nieuws op de sociale media. Maar welk fake nieuws?

De kern van het voorstel staat in art. 14 en 15: “Iedereen die via de sociale media of gelijkgestelde oproept tot een boycot van producten of diensten, kan zes maanden tot drie jaar gevangenisstraf en een boete van 5.000 tot 50.000 dirham krijgen” (10 dirham = 1 euro). Art. 15 voorziet eenzelfde straf voor wie oproept geld uit banken op te halen.

Miljardair

Wie heeft daar zoveel belang bij? Maroc Hebdo meldt dat er op 12 maart een vertrouwelijke bijeenkomst was van twee partijen, de USFP (socialisten) en het RNI (een van de partijen van de monarchie, in 1978 opgericht door de schoonbroer van toenmalig koning Hassan II).

Het RNI wordt geleid door Aziz Akhannouch, na de koning de rijkste zakenman van Marokko, sinds 2007 minister van Landbouw en Visserij. Forbes schat zijn fortuin op 1,9 miljard dollar. Het was tegen producten van die zakenman – drinkwater, melkproducten en Diesel (Afriquia) – dat er eerder boycotacties zijn gevoerd.

Een week na dat partijberaad liet de minister van Justitie inderhaast dat voorstel in de regering goedkeuren, waarna absolute stilte volgde. Nochtans voorziet de Marokkaanse wetgeving dat een dergelijk voorstel moet voorgelegd worden aan de Verbruikersunie en de Commissie voor de Mensenrechten. Wat dus niet is gebeurd. Ook die vernamen het nieuws over 22.20 via een lek.

De massale en woedende reacties op de ‘sociale’ en andere media hebben de politieke wereld doen inbinden. De UFSP zegt nu een dergelijke wet nooit te zullen goedkeuren. Alle partijen doen nu alsof hun neus bloedt en laten de minister van Justitie in zijn hemd staan. Maar het voorstel is niet afgevoerd.

Freddy De Pauw was van 1972 tot 2002 redacteur buitenland bij De Standaard. Hij volgde jarenlang Centraal- en Oost-Europa, een groot deel van Azië (o.m. China) en Italië. Hij publiceerde o.m. bij het Davidsfonds ‘Volken zonder Vaderland’ over de ‘etnische kwesties’ in Centraal- en Oost-Europa; De firma maffia; Italië, moeder van alle smeer; Russische mafija; Handelaars in mensen; Maffia in België en Handelaars in nieuws over trens in de berichtgeving. Werkt sinds de start in 1999 mee aan Uitpers.