De maskers van Roselyne

Roselyne Bachelot (Libération)
Facebooktwittergoogle_plusmail

Valérie Pécresse, ‘gouverneur’ van Ile-de-France (Parijs en regio), is woedend en verbijsterd: Donald Trump heeft een grote lading mondmaskers voor haar neus weggekaapt. Gestolen, vindt ze. Dat is de zoveelste episode van een feuilleton met dagelijks een pijnlijke aflevering: het wanbeheer rond mondmaskers in Frankrijk. Waar hebben we dat nog gehoord. Bij ons is de kwestie van de mondmaskers bovendien inzet van opbod tussen N-VA en Vlaams Belang in hun hetze tegen viroloog Marc Van Ranst.

Médiapart brengt een dossier over de Franse toestand: De bewijzen van een staatsleugen. Chaotische aanpak, een opeenstapeling van leugens, vriendjespolitiek. Voor details:
https://www.mediapart.fr/journal/france/020420/masques-les-preuves-d-un-mensonge-d-etat?utm_source=20200402&utm_medium=email&utm_campaign=QUOTIDIENNE&utm_content=&utm_term=&xtor=EREC-83-[QUOTIDIENNE]-20200402&M_BT=56780961843

Uit voorzorg

Wie haar leedvermaak nu onderdrukt, is Roselyne Bachelot. Zij was in 2009 minister van Volksgezondheid onder president Nicolas Sarkozy toen een griepepidemie werd aangekondigd. De “Mexicaanse griep” (H1N1) , hij was daar eerst vastgesteld, die volgens virologen onheilspellend kon zijn.

De minister wou geen risico’s nemen. Op advies van experts bestelde ze 94 miljoen dosissen vaccins en voor 195 miljoen euro maskers. Frankrijk had daarmee een voorraad van 1,7 miljard mondmaskers. Het was inderdaad met de natte vinger, zegt ze, we wisten niet wat op ons afkwam. De griep kwam maar bleef mild, zeer mild. Bachelot werd beschimpt, vooral door de socialistische oppositie die haar zware verkwisting van overheidsgeld verweet.

De minister verweerde zich. “Die maskers zijn een stock uit voorzorg; het is niet als een pandemie er is, dat men een voorraad moet aanleggen.” Het is een uitspraak waar nu natuurlijk naar verwezen wordt. Nu het kwaad is geschied, krijgt Roselyne Bachelot eerherstel. Frankrijk heeft tot zijn schade het belang van het woord “précaution”, voorzorg, herontdekt.

Zie ook

Corona en politiek geklungel in Frankrijk Politiek in tijden van corona. Belangrijker of gevaarlijker dan ooit? We moeten niet alleen op onze hoede zijn voor een dodelijk virus, maar ook voor dat andere virus dat politieke instrumentalisering heet en dat langs de achterdeur dreigt binnen te ...
Geen virus tijdens mijn ambtstermijn aub ij het triëren van kranten en magazines stoot men vaak op verrassingen. The Economist van 25 februari 2020 meldt dat de wereld beter dan ooit voorbereid is om de epidemie van het coronavirus te stoppen. In het nummer van 1 februari stond ook al dat h...
Iedereen solidair. En nu ‘anders gaan leven&... De witte werkers uit de gezondheidsdiensten krijgen wereldwijd applaus, zij riskeren eigen gezondheid en zelfs leven voor de zieke medemensen. Kortgeleden kwamen zij op straat om meer solidariteit te eisen in de vorm van meer personeel, meer krediete...
Freddy De Pauw was van 1972 tot 2002 redacteur buitenland bij De Standaard. Hij volgde jarenlang Centraal- en Oost-Europa, een groot deel van Azië (o.m. China) en Italië. Hij publiceerde o.m. bij het Davidsfonds ‘Volken zonder Vaderland’ over de ‘etnische kwesties’ in Centraal- en Oost-Europa; De firma maffia; Italië, moeder van alle smeer; Russische mafija; Handelaars in mensen; Maffia in België en Handelaars in nieuws over trens in de berichtgeving. Werkt sinds de start in 1999 mee aan Uitpers.