Maurras inspireert Macron

Le pays réel (wikipedia.org)
Facebooktwittergoogle_plusmail

Om de gemoederen in de rangen van de Macronie te bedaren, heeft de Franse president Emmanuel Macron de parlementsleden van zijn meerderheid ontvangen. Hij legde hen uit wat hij tijdens de restant van zijn ambtstermijn, nog meer dan twee jaar, vooral wil doen: zich inzetten voor het milieu en voor de veiligheid. Voor dat laatste laat hij zich inspireren door Charles Maurras (1868-1952), een super-reactionaire ideoloog die in 1945 tot levenslang werd veroordeeld voor collaboratie met de nazi’s.

Pays réel

We hebben onze burgers misschien de indruk gegeven dat er ‘un pays légal et un pays réel’ is, en dat wij ons alleen bezighielden met het pays légal (de instellingen) terwijl er in het ‘pays réel’ (het echte land) niets bewoog. Vooral op vlak van veiligheid moeten we ‘le pays réel’ doen bewegen. Aldus samengevat Macron.

Die tegenstelling ‘pays légal’ en ‘pays réel’ komt van Maurras, een voorloper van de populistische kreet v an van daag over het volk en de elite. Dat Macron die uitdrukking gebruikt als het om veiligheid gaat – niet de sociale veiligheid die hij afbreekt, maar de veiligheid waarvoor politie instaat – stinkt. Vooral na 15 maanden waarin die politie zeer gewelddadig te keer is gegaan. Macron wil met zijn discours over meer veiligheid vooral stemmen winnen bij rechts en radicaal rechts met het oog op de presidentsverkiezingen van  2022. (Met zijn bezoek aan de Mont Blanc slaat hij een bliekje uit in groene wateren).

Maurras was een ideoloog van het hypernationalisme, voorstander van herstel van de monarchie en het Ancien Régime, pleitbezorger van een katholiek réveil, fel antisemiet – hij voerde in 1894-1895 heftig campagne tegen Dreyfus, een joodse officier valselijk beschuldigd van verraad. Maurras trok zijn lijn door tot collaboratie met de nazi’s.

Zie ook

Zizanie in de Macronie Verwarring, ongenoegen en zelfs woede zijn nu troef bij La République en Marche (LRM), de partij van de Franse president Emmanuel Macron. Opgericht in 2017 om Macron te dienen en te gehoorzamen, maar dat laatste is aan het slijten, er is revolte in d...
Macron in Thatcherstijl Maandag 13 januari 2020. Het leek wel een schimmenspel. Onder druk van de achterban had de Franse vakbond CFDT zich ook achter het protest tegen het pensioenplan van president Macron en diens regering Philippe. Maar CFDT-leider Laurent Berger zocht v...
Politiegeweld schokt Fransen De verontwaardiging over de brutale, zelfs dodelijke, orgie van politiegeweld, is in Frankrijk zo groot, dat president Emmanuel Macron er niet langer kan over zwijgen. Hij had het tot nu toe over het geweld van demonstranten, nu roept hij de politie,...
Freddy De Pauw was van 1972 tot 2002 redacteur buitenland bij De Standaard. Hij volgde jarenlang Centraal- en Oost-Europa, een groot deel van Azië (o.m. China) en Italië. Hij publiceerde o.m. bij het Davidsfonds ‘Volken zonder Vaderland’ over de ‘etnische kwesties’ in Centraal- en Oost-Europa; De firma maffia; Italië, moeder van alle smeer; Russische mafija; Handelaars in mensen; Maffia in België en Handelaars in nieuws over trens in de berichtgeving. Werkt sinds de start in 1999 mee aan Uitpers.