Gentse deelname aan Israël-missie in strijd met mensenrechtenbeleid

Protestactie aan het Gentse stadhuis (foto: LDB)
Facebooktwittergoogle_plusmail

De officiële deelname van de Stad Gent aan een handelsmissie naar Israël zorgde voor een politieke crisis binnen de coalitie van Open Vld, Groen, sp.a en CD&V. Ondanks hevig protest gaat de reis door.

Schepen Sophie Bracke zal dan toch namens de Stad Gent deelnemen aan de controversiële VOKA-missie naar de technologie-sector in Israël. Een wisselmeerderheid met onder meer het extreemrechtse Vlaams Belang, keurde haar deelname aan de missie goed, na een bewogen gemeenteraad. De Gentse deelname aan de missie kan nochtans rekenen op fel protest.

Deelname zorgt voor “de legitimering van de internationaal herhaaldelijk veroordeelde Israëlische politiek van schendingen van het internationaal recht en het internationaal humanitair recht”

De PVDA bond de kat de bel aan en eiste dat de Gentse deelname zou worden geannuleerd. Ook vrede vzw reageerde dat de reis deontologisch en politiek niet door de beugel kon en legde de nauwe band bloot tussen de technologiesector, het legerapparaat en de Israëlische wapenindustrie. De organisatie maakte op vraag van de Stedelijke Adviesraad (STANZ), een doorlichting van een aantal bedrijven in het VOKA-programma, waaruit heel duidelijk de verwevenheid van de technologiesector met het Israëlisch militair industrieel complex blijkt (zie verder). Toch bleef de betrokken schepen zicht verdedigen door te stellen dat het om een ‘inspiratiereis’ gaat en dat “het geen politiek statement” betreft. In een brief aan de schepen maakten 50 academici brandhout van die stelling. Het is onmogelijk om er geen politiek statement van te maken, aldus de academici. Deelname zorgt voor “de legitimering van de internationaal herhaaldelijk veroordeelde Israëlische politiek van schendingen van het internationaal recht en het internationaal humanitair recht”.

Protestactie

Een honderdtal actievoerders gaven gehoor aan onze oproep om deel te nemen aan een protestactie bij de aanvang van de gemeenteraad. Verschillende sprekers benadrukten dat Israël een bezettingsmacht is en een Apartheidsstaat. Ze eisten onomwonden dat de stad zich daar niet medeplichtig aan zou maken.

Het advies van de STANZ, dat er kwam op vraag van het Schepencollege, was eveneens ‘ongunstig’: “STANZ wil aangeven dat een aantal bezoeken die binnen deze trip vallen, sterk gelinkt zijn met de militarisering, overdreven surveillance en kolonisatie van de Bezette Gebieden. Als platform van experten rond internationale solidariteit, meent STANZ dat een dergelijke “missie” noch de belangen van de Palestijnse of lsraëlische burgers, noch deze van de Gentenaars dient.”

Omdat ook de coalitiepartners Groen en sp.a zich verzetten tegen de geplande missie wat zorgde voor politieke hoogspanning. Ze dienden een amendement in. Nochtans hadden beide coalitiepartners op het schepencollege van 10 januari de reis van schepen Bracke eerst goedgekeurd. Beide partijen beweerden dat die beslissing er kwam op “basis van onvolledige informatie”.

Maar toch, een handelsmissie naar Israël had meteen een belletje moeten doen rinkelen. Op 7 september 2018 werd een voorstel van burgers ingediend (ondersteund door 2.800 Gentenaars) met de vraag om Gent uit te roepen tot “Stad, vrij van lsraëlische apartheid”. De ondertekenaars van dit burgerinitiatief gaven aan dat 50 jaar na de 6-daagse oorlog en de daaropvolgende resolutie 242 en 338 van de VN-Veiligheidsraad de staat lsraël nog steeds de Palestijnse gebieden bezet houdt en deze volbouwt met Israëlische nederzettingen, een schending van het internationaal recht. In de gemeenteraad werd het initiatief herwerkt tot een algemene motie die met grote meerderheid werd goedgekeurd om “mensenrechten als rode draad” van het lokaal beleid te nemen. Het schepencollege had dus meteen een mensenrechtentoets moeten invoeren en daar het STANZ bij moeten betrekken.

De stad Gent geeft met deze deelname aan de Israël-missie een verkeerd signaal en dreigt zo het zelfverklaarde belang dat het hecht aan de mensenrechten, ongeloofwaardig te maken.

Ludo De Brabander studeerde pers- en communicatie aan de Universiteit Gent. Sinds 1995 werkt hij voor Vrede vzw, een linkse vredesorganisatie met kantoor in Gent. Tegenwoordig is hij er de woordvoerder. Hij is auteur van o.m. 'Als de NAVO de passie preekt' (EPO, 2009 - samen met Georges Spriet), 'Oorlog zonder grenzen' (EPO, 2016), 'Het Koerdisch Utopia' (EPO, 2018) en 'Weg van oorlog. Over militarisme en antimilitarisme (EPO, 2019).' Hij is van bij de start (1999) redactielid van Uitpers .