Macrons Parijse zweer

Facebooktwittergoogle_plusmail

Het Parijse Hôtel de Ville is erg gegeerd. Zozeer zelfs dat La République en Marche (LRM) van president Emmanuel Macron, er twee kandidaten heeft. Een officiële, Benjamin Griveaux, en een dissidente, Cédric Villani. Normaal zou deze laatste moeten uitgesloten worden, maar het Elysée wacht de peilingen af. In geval Villani het beter doet, kunnen ze het geweer nog van schouder veranderen. Van de rechter naar de linkerschouder.
La République en Marche ging de politiek vernieuwen, de oude tegenstellingen overstijgen, enz. Maar bij LRM worden de beslissingen nog veel meer dan in de “oude politiek” in cenakels beslist. Zo ook de aanduiding van kandidaten voor de gemeenteraadsverkiezingen over zes maanden.

Ontgoocheld

Er is een commissie die de investituur toekent, maar de criteria zijn onbekend. De commissie verkoos eenparig Griveaux boven Villani. Copains onder elkaar, vindt de verliezer. Die dan maar op eigen kracht aantreedt, gesteund door talrijke “marcheurs” van het eerste uur die zwaar ontgoocheld zijn in de werking van LRM.
Wiskundige Villani, ook bekend van zijn actie voor eerherstel voor Audin (zie http://www.uitpers.be/artikel/2018/09/15/audin-spook-lalgerie-francaise/ ) is er ook van overtuigd veel linkse kiezers te kunnen winnen, kiezers die Griveaux te rechts en te arrogant vinden.
Rechts, links? LRM ging dat overstijgen. Maar het was al van in het begin duidelijk dat ook Macron dat onderscheid niet kan wegtoveren. Macron zeker niet, die een politiek voert waarvan rechtse politici nu zeggen “waarom zouden we ons stelselmatig verzetten tegen een beleid dat wij ook zouden voeren”.

Zie ook

Macron slokt rechts op Renaissance heeft de duimen moeten leggen voor het Rassemblement National. De lijst Renaissance met La République en Marche (LRM) van president Macron, de centrumpartij Modem en onafhankelijken, zit met 22,4 % onder de 23,3 van het RN. Maar Macron is...
Macron en marche (1): rechts, rechts "Noch links noch rechts, maar en marche". Emmanuel Macron kon daar bij de Franse presidentsverkiezingen een jaar geleden net genoeg kiezers mee overtuigen dat hij de minst slechte keuze was. Een jaar later is de marsrichting duidelijk rechts, wat rge...
Dood aan de partijen Bij het oplossen van een (Frans) kruiswoordraadsel bots ik op ‘Cimétière de vieux éléphants” (Kerkhof van oude olifanten). Oplossing: PS.  De Franse socialistische PS is voor de opsteller van dit raadsel al dood. Diezelfde week: parti en voie de disp...
Freddy De Pauw was van 1972 tot 2002 redacteur buitenland bij De Standaard. Hij volgde jarenlang Centraal- en Oost-Europa, een groot deel van Azië (o.m. China) en Italië. Hij publiceerde o.m. bij het Davidsfonds ‘Volken zonder Vaderland’ over de ‘etnische kwesties’ in Centraal- en Oost-Europa; De firma maffia; Italië, moeder van alle smeer; Russische mafija; Handelaars in mensen; Maffia in België en Handelaars in nieuws over trens in de berichtgeving. Werkt sinds de start in 1999 mee aan Uitpers.