Dure Franse tolwegen (2)

Facebooktwittergoogle_plusmail

De Franse overheid onderhandelt naakt met de concessiehouders van 9000 kilometer autowegen die groot geld halen uit de tolgelden. Die aantijging komt van het Franse Rekenhof (Cours des comptes). Dat hof heeft het in het pas gepubliceerde rapport over een laxisme waardoor de staat de drie betrokken ondernemingen grote cadeaus toespeelt.

Eén voorbeeld: in 2015 ligt een plan voor werken op tafel voor een bedrag van 3,2 miljard euro. In ruil voor die werken krijgen de ondernemingen een verlenging van hun concessies die hem minstens 15 miljard euro zal opbrengen. De staat is niet in staat zijn eigen belangen te verdedigen , aldus het Rekenhof. Het hof pleit daarom voor een onafhankelijk orgaan van deskundigen om die zaken te beheren.
(http://www.uitpers.be/artikel/2019/03/17/waarom-franse-tolwegen-duur/)

Uitverkoop

De privatisering van de autowegen (2006) is een toonbeeld van uitverkoop aan privébedrijven, meestal aan goede vrienden van “staatslieden”, waar dus een reukje aan  zit. Een rechtbank heeft pas beslist de privatisering van de luchthaven van Toulouse ongedaan te maken. Maar toch gaan president Macron en de regering door met de privatisering van ADP (Aéroports de Paris). De openbare opinie is daar in grote meerderheid tegen. Dit zou dus een perfecte aanleiding kunnen zijn om te laten zien dat het “Grand Débat” geen loze oefening was en men rekening gaat houden met die opinie.

Rechts en linkse opposities hebben zich deze keer verenigd om dat af te dwingen. Zowel parlementsleden van de socialistische PS, de communistische PCF, la France insoumise als van de rechtse LR  hebben de handen in elkaar geslagen om een  RIP (Référendum d’initiative populaire) af te dwingen over deze privatisering. LR benadrukt wel  niet tegen privatiseringen te zijn (uiteraard), maar wel tegen deze, want het gaat over “politieke soevereiniteit en goed beheer”.

Zie ook

Waarom Franse tolwegen duur zijn De Franse tolwegen zijn duur. Dat was een van de redenen waarom de ‘gilets jaunes’, gele hesjes, tolhuisjes belaagden. Het kwam vorige week zijdelings ook ter sprake bij de parlementaire bespreking over de verkoop van de staatsaandelen in ADP, Aéropo...
Antwerpen, wereldwijde privatisering van de orde “Securitas gaat hoofdkwartier Antwerpse politie bewaken”. Het is een kleine stap in een groot geheel: wat met veiligheid heeft te maken – nationaal, internationaal – ontsnapt niet aan de privatiseringswoede. De veiligheid van de eigen burgers waarbor...
Freddy De Pauw was van 1972 tot 2002 redacteur buitenland bij De Standaard. Hij volgde jarenlang Centraal- en Oost-Europa, een groot deel van Azië (o.m. China) en Italië. Hij publiceerde o.m. bij het Davidsfonds ‘Volken zonder Vaderland’ over de ‘etnische kwesties’ in Centraal- en Oost-Europa; De firma maffia; Italië, moeder van alle smeer; Russische mafija; Handelaars in mensen; Maffia in België en Handelaars in nieuws over trens in de berichtgeving. Werkt sinds de start in 1999 mee aan Uitpers.