Nazarbajev, einde van een generatie

Een nieuwe dynastie (inform.kz)
Facebooktwittergoogle_plusmail

Noersoeltan Nazarbajev is na 30 jaar aan het hoofd van Kazachstan op pensioen. Als blijk van waardering heeft zijn parlement de hoofdstad Astana, die hij gesticht heeft,  Noersoeltan gedoopt. Met Nazarbajev weg, zijn er in de gewezen Sovjetrepublieken geen leiders uit de Sovjetperiode meer.

Nazarbajev werd na de implosie van de Sovjet-Unie in 1991 van communistisch partijleider president van een nieuwe onafhankelijke staat. Zoals andere collega’s uit de Sovjettijd werd hij ineens een nationalistische voorman. Hij ontpopte zich als promotor van de “kazachisering” van het land. Voor Nazarbajev moest Kazachstan het land van de Kazakken worden, een Turks volk verwant met de Kirgiezen en de Oeigoeren.

Russen

Kazachstan telde bij de implosie een zeer grote Russische minderheid die in het noordelijk deel zelfs een meerderheid was. Tijdens de periode van Michail Gorbatsjov (1985-1991) kwam het er tot zware etnische spanningen. Toen Moskou in 1987 de  Rus Kolbin als partijleider opdrong, betoogden Kazakken daar massaal tegen. Bij de onderdrukking daarvan vielen toen tientallen doden. Toch verklaarde Gorbatsjov kort daarop dat in de Sovjet-Unie alle volkeren harmonisch met elkaar samenleefden.

De energierijkdommen van Kazachstan gaven Nazarbajev de middelen om bij voorbeeld een nieuwe hoofdstad, Astana, bijna letterlijk uit de grond te stampen. Veel tegenstand duldde hij niet. Van bij de aanvang werd elke oppositie stevig gemuilband, zodat nepotisme, corruptie en oligarchie goed kunnen tieren. Toen arbeiders van de olievelden in 2011 staakten en actie voerden, werd dat brutaal onderdrukt, met voor zover bekend minstens 15 doden.

Dariga

Nu wordt verwacht dat bij nieuwe presidentsverkiezingen de familie Nazarbajev aan de top blijft, want zijn dochter Dariga Nazarbajeva, miljardair, is kandidaat om haar vader op te volgen. In een andere gewezen Sovjetrepubliek, Azerbeidzjan aan de overkant van de Kaspische Zee, volgde Ilham Aliëv ook zijn vader, Geidar Aliëv op. Deze laatste was hoofd van de KGB van Azerbeidzjan en vice-premier van de Sovjet-Unie. Ook hij werd na 1991 een Azeri nationalist die in 1994 tot ontsteltenis van Moskou een groot olieakkoord sloot met westerse maatschappijen.

Ook diens regime is zeer autoritair, net zoals in andere gewezen Sovjetrepublieken Turkmenistan en  Oezbekistan. In dat laatste is er nu een grotere opening na de dood van Islam Karimov die in september 2016 overleed. Ook hij was net als Aliëv en Nazarbajev partijleider toen de Sovjet-Unie implodeerde.

Zie ook

Kazachgate, snel Belg en vrij De parlementscommissie over ‘Kazachgate’ is aan het werk.”Een commissie om de eer van de staat te redden….Het komt erop aan klaarheid te brengen in wat een staatszaak is geworden”, aldus Béatrice Delvaux in de krant Le Soir. Die krant pakt meteen uit...
Sjevardnadze, enkele nuances Edward Sjevardnadze is na zijn dood enkele dagen geleden in de meeste westerse media meestal afgeschilderd als de wijze diplomaat die ervoor zorgde dat het Sovjetrijk en het Sovjetstelsel vreedzaam ten onder gingen. Hij was ook wel de man die als pre...
Centraal-Azië, het ‘onbeloofde land’ Sinds de jaren 1990 weten diplomaten en vooral sommige zakenlui min of meer dat er in het vroegere Sovjetgedeelte van Centraal-Azië enkele ‘-stan’ bestaan. De kennis over welke staten het gaat, wie er heerst, wat de mogelijkheden en conflicten zi...
Freddy De Pauw was van 1972 tot 2002 redacteur buitenland bij De Standaard. Hij volgde jarenlang Centraal- en Oost-Europa, een groot deel van Azië (o.m. China) en Italië. Hij publiceerde o.m. bij het Davidsfonds ‘Volken zonder Vaderland’ over de ‘etnische kwesties’ in Centraal- en Oost-Europa; De firma maffia; Italië, moeder van alle smeer; Russische mafija; Handelaars in mensen; Maffia in België en Handelaars in nieuws over trens in de berichtgeving. Werkt sinds de start in 1999 mee aan Uitpers.