De Mujahedien e Khalq, de Spaanse Vox en de CD&V

Maryam Rajavi op een meeting in Parijs in 2014 (foto Apa Iceurope, Flickr via CC)
Facebooktwittergoogle_plusmail

Achterhalen wat er in de wereld gebeurt is soms bijna onmogelijk. Met ziet bepaalde feiten maar wat er achter de schermen afgesproken wordt en wat die feiten echt betekenen weten we zelden of niet met als gevolg dat de waarheid netjes voor de buitenwereld verborgen blijft. Het maakt het geopolitiek analyseren een uiterst moeilijke zaak. Echte zekerheden ontbreken in veel gevallen.

Toch als we weten hoe men via de pers en vooral de zogenaamde sociale media praktisch onzichtbaar kan manipuleren. Het recent experiment van het reportagemagazine Pano van de VRT toonde dit. Gericht op een bepaald publiek in de stad Eeklo maakte men via Facebook reclame voor pastinaak, de groente, en kijk plots steeg de verkoop van pastinaak in Eeklo duidelijk voelbaar.

Met als vraag: Blijft dit alleen bij pastinaak? Voor sommigen moet de verleiding nu eenmaal zeer groot zijn om dit soort van manipulaties ook op andere vlakken toe te passen met zaken die al veel minder onschuldig zijn.

Het kopen en verkopen van likes op Facebook en nepaccounts zijn er schering en inslag. Goed mogelijk natuurlijk maar we weten het niet. En men zal het ons ook niet komen vertellen. Alleen via occasionele lekken komen wij, als de media het dan nog brengen, iets te weten.

800.000 euro voor Vox

Een dergelijke geheim gehouden belangrijke geostrategische manipulatie gebeurde een vijftal jaren geleden in Spanje met de oprichting van Vox, in de media gezien als extreem rechts, Eurosceptisch en populistisch.

Recent lekte nu uit dat de oprichting van Vox echter gebeurde met een 800.000 euro, goed voor 80% der toen beschikbare fondsen, die afkomstig waren van de Mujahedien e Khalq (MEK), alias de Volksmoedjahedien. Een van origine Iraanse erg dubieuze oppositiebeweging. Met buiten Spanje voor dit belangrijk feit in wezen amper aandacht. (1)

Vox is een partij die men als de opvolger van het franquisme kan zien, de ideologie van dictator Francisco Franco. Ze is dus ultranationalistisch, tegen vreemdelingen en islam, conservatief katholiek en fulmineert dan ook onder meer tegen abortus en homoseksualiteit. Spanje moet voor hen uiteraard terug een centrale staat worden zonder enige vorm van lokaal zelfbestuur zoals voor Basken en Catalanen.

Ook tegenover de EU staat Vox kritisch, noemt ze zich een fan van Donald Trump en kreeg bovendien felicitaties van Steve Bannon, de strateeg achter de verkiezing tot president van Donald Trump. Een man die nu poogt allerlei zogenaamd rechts-populistische Europese partijen achter zich te krijgen in een poging de EU te destabiliseren. De natte droom van velen in de VS.

Dat de MEK, ook gekend als de Volksmoedjahedien, een franquistische partij hielpen oprichten is natuurlijk zeer merkwaardig en bijna niet te geloven. Zowel gewezen partijvoorzitter en stichter Alejo Vidal-Quadras als huidig voorzitter Santiago Abascal bevestigden echter het verhaal en bij de MEK zweeg men. Het doet uiteraard vragen rijzen over wat hier aan de hand is.

Spanje was tot recent een der weinige landen in de EU zonder een belangrijke zogenaamd populistische en Europa-kritische partij. En die is er nu. Met de onlangs gehouden lokale verkiezingen in Andalusië kreeg ze 11% der stemmen en 12 zetels en is er nu de gedoogpartner van de lokale regering van de Partido Popular en Cuidadanos En mogelijks zal ze ook op de wip zitten bij de nationale verkiezingen van april.

Waar is Masoed Rajavi?

De MEK of Volksmoedjahedien heeft een erg woelige en zeer dubieuze geschiedenis achter de rug. Ze werd opgericht in het midden van de jaren zestig van de vorige eeuw in het zog van zoveel andere studentenbewegingen wereldwijd. Haar ideologie was dan ook seculair en overgoten met een flinke scheut marxistische fraseologie. Nadien gooide men er dan maar voor de verandering een stevig pak islamisme boven op.

Een echte ideologie kun je op de Volksmoedjahedien zo te zien niet plakken. Voor vele waarnemers is de officieel door het echtpaar Maryam en Masoed Rajavi geleide beweging gewoon een sekte die van haar leden onvoorwaardelijke overgave aan de leiders eist. Zo dienden koppels plots te scheiden en hun kinderen af te staan want volgens de leiding belemmerde dat de strijd tegen de vijanden, het Iran van de ayatollahs. (2)

Probleem is dat Masoed Rajavi al sinds kort na 2003 niet meer gezien is en er over zijn dood nooit een bericht is verschenen. En in de officiële biografie van Maryam Rajavi op hun websites is van een huwelijk met Masoed zelfs geen sprake meer. (3)

Hij wordt in die biografie zelfs kort neergezet als zijnde haar broer! Dit terwijl ze pas na het huwelijk met Masoed, diens tweede, mee aan de top van de MEK kwam. De naam Rajavi is trouwens die van haar man die ze bij haar huwelijk overnam. En omdat de naam MEK wat te verbrand lijkt gebruikt men nu veelal de Nationale Raad voor het Iraanse Verzet. Klinkt mooier, zeker als men er dan nog de woorden democratie en vrijheid op plakt.

Populair is de partij in Iran nooit geweest. Zo nam ze na de val van de sjah deel aan de eerste parlementsverkiezingen in Iran en mocht maar op een plaats, die van leider Masoed Rajavi in Teheran, deelnemen aan de tweede ronde. Wat faalde.

Volgens schattingen heeft ze in de diaspora enkele duizenden leden die nu vanuit hun nieuw hoofdkwartier vlakbij de hoofdstad Tirana in Albanië werken. Een cadeau van de VS. Voordien waren ze actief vanuit Irak waar ze hun eigen gesloten gemeenschap hadden, Kamp Ashraf. Het nieuwe Iraakse bewind wilde goede relaties met buur Iran en dus moest de MEK na veel geruzie en westerse druk toch opkrassen.

Vanuit Irak steunden zij in de periode 1980-1989 voluit president Saddam Hoessein in zijn oorlog tegen Iran en de opstandige Koerdische clans van Talabani en Barzani. Wat haar populariteit in Iran onder het nulpunt deed zakken.

Binnen de oppositie staat ze dan ook voor zover geweten totaal geïsoleerd. Toen de VS uiteindelijk vertrokken uit het door hen bezette Irak moesten ook de Volksmoedjahedien onder druk van de Iraakse regering en parlement opkrassen.

Iraanse atoombommen

Gezien het overdadig gebruik van geweld werden ze in 1997 door de VS – ze hadden ook ooit Amerikaanse doelwitten aangevallen – en in 2002 in de EU als een terroristische organisatie verboden. In de praktijk veranderde er echter niets en bleven ze in het Westen in het publiek ageren. Het verbod werd dan ook in 2012 in de VS opgeheven en in 2009 in de EU.

Bleek immers dat de organisatie de bescherming genoot van de Amerikaanse top. Zo leefde de MEK na de Amerikaanse bezetting in 2003 in het Iraakse kamp Ashraf onder bescherming van het Amerikaanse leger.

Na discussies met de Iraakse regering konden ze zich met Amerikaanse hulp uit Irak terugtrekken. En zelfs als waren ze officieel een terreurorganisatie dan kon ze in de VS congressen houden waarop allerlei toplui van de CIA en het Pentagon tegen (vette) betalingen kwamen spreken.

Toppunt op dit vlak is misschien wel hun persconferentie in Washington DC op 14 augustus 2002 waar Alireza Jafarzadeh, lid van de MEK en toen werkend bij televisiezender Fox News, stelde dat Iran in de steden Natanz en Arak in het geheim aan nucleaire installaties werkte voor het maken van atoombommen. En niemand in de westerse media en politiek herinnerde er toen aan dat de MEK een terreurorganisatie was. (4)

Die informatie kwam volgens onder meer Amerikaanse bronnen echter van de CIA. Het was het startschot voor het Westen om Iran ervan te beschuldigen dat het in het geheim aan een atoombomprogramma werkte . Met deze beweringen als het ultieme bewijs. Het begin ook van de extra zware sancties tegen Iran. Waarvan achteraf bleek dat ze geen voor de VS positief resultaat opleverden.

Het waren ook allemaal leugens want Iran is als lid van het Internationaal Atoomenergie Agentschap (IAEA) volgens de regels van het IAEA niet verplicht die bouw te melden. Alleen zes maanden voor het in gebruik nemen is men dat verplicht te doen.

Het waren ook gewoon installaties voor het laag verrijken van uranium als brandstof nodig voor kerncentrales om elektriciteit te produceren. Maar die kleine letters van de regels van het IAEA wist men in het Westen netjes te verzwijgen. Ook in België met o.m. een Kristof Calvo van Groen en professor Tom Sauer van de UA trouwens.

Vrienden bij CD&V

Opvallend is echter de enorme hoeveelheden geld waarover de organisatie beschikt. Zo kreeg huidig Amerikaanse veiligheidsadviseur John Bolton voor een toespraak in 2017 40.000 dollar.
Schattingen stellen dat hij zo reeds minstens 140.000 dollar bij elkaar raapte gewoon om er eventjes te komen spreken. (5) Ook politicus Rudi Guiliani, tegenwoordig druk bezig als advocaat van Donald Trump, is er steevast een der vele geziene gastsprekers. Vraag: Wie levert al dat geld?

Ook in België heeft de Volksmoedjahedien een aantal heel goede vrienden, zeker binnen CD&V. Nog toen de MEK officieel als een terreurbeweging werd gezien ijverden Els Schelfhout en Sabine de Bethune van die partij in het parlement voor het opheffen van dat statuut. Sabine de Bethune ontving als Senaatsvoorzitter nadien trouwens officieel Maryam Rajavi in haar kantoor van de Senaat. (6)

En dan is er het Belgisch Comité van Parlementsleden voor een Democratisch Iran met als nu gewezen voorzitter CD&V’er Dirk Claes, toen naast parlementair ook burgemeester en tegenwoordig schepen van Rotselaar. Die schaarde zich voluit en lanceerde in 2012 met succes onder burgemeesters mee een petitie ten voordele van de MEK. Volgens dit comité ondertekenden in totaal 260 burgemeesters ze.(7)

Of een beweging als de MEK iets met democratie of mensenrechten te maken heeft is natuurlijk een vraag die politici als Dirk Claes zich vermoedelijk niet stellen. De UNHCR, de vluchtelingenorganisatie van de VN, en een pak andere organisaties, instellingen en specialisten noemen het trouwens een sekte. Wat in het verleden officieel ook Frankrijk en de VS deden.

Niet iedere Belgische politicus loopt echter warm voor de MEK zoals bleek uit de parlementaire vraag van 11 januari 2007 van Josy Dubie (toen Ecolo) aan gewezen minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht (Open VLD). Hierbij pleitte hij tegen de MEK en vergeleek hen met Scientology en herhaalde daarbij de eerdere verklaringen van de minister over de groep en zijn honderden terreuraanslagen.

De VS, Israël en Saoedi Arabië

De grote vraag is echter waar de in wezen kleine amper enkele duizenden leden tellende groep die miljoenen euro’s vandaan haalt. Zelf heeft de sekte vermoedelijk ergens rond de 5.000 leden met mogelijks een maximum van 10.000. Voor financiering lijkt de beweging afhankelijk van steun uit Saoedi-Arabië, Israël en de VS. Ze wordt dan ook algemeen gezien als een instrument van de veiligheidsdiensten van die drie landen.

Westerse toppolitici zijn trouwens regelmatig te gast op de met veel glitter georganiseerde bijeenkomsten van de groep. Zo waren de vorige Spaanse premiers Jose Maria Aznar (Partido Popular) en Jose Zapatero (PSOE) er reeds als sprekers te gast. Ook Dirk Claes trouwens. Wat gezien de vele terreuraanslagen die de groep worden aangerekend toch vraagtekens oproept.

Voor Dirk Claes was er wat betreft de MEK echter geen vuiltje aan de lucht: Zo stelt hij:
Aangezien ik geen parlementslid meer ben is nu vooral Els Van Hoof van onze partij die daar contacten mee heeft. Ik heb die zaak in het verleden overgenomen van Herman Van Rompuy en ook zijn zoon Peter zijn daarin actief. Ook leden van alle andere partijen waren trouwens lid en steunden ons zoals bijvoorbeeld Nele Lijnen van Open VLD, Gerard Deprez die van de PSC/CDH overliep naar de MR. Ik ben verder wel eens gaan spreken op een bijeenkomst van hen in de Nekkerhal in Mechelen maar op hun grote jaarlijkse conferenties niet want die vallen samen met Rock Werchter hier en dat is voor mij als burgemeester en nu schepen van Rotselaar belangrijker. Over die verhalen zoals het wegnemen van kinderen, het vermoorden van mensen of wat er gebeurde met Masoed Rajavi weet ik echter niets. Het is mij totaal onbekend maar het wegnemen van kinderen is er wel over. Er is natuurlijk een oorlog met Iran bezig en dan is propaganda nooit ver weg. Mijn contacten met hen waren echter steeds correct en goed en gaven mij niet de indruk dat er met hen iets verkeerd aan de hand was.”

Nadien werd ook contact opgenomen met Els Van Hoof (CD&V) maar deze bleek onbereikbaar ondanks twee bij haar Leuvens kantoor achtergelaten boodschappen. Els Van Hoof is op dit ogenblik Leuvens schepen voor Sport, Handel en Werk en lid van de federale Kamer van Volksvertegenwoordigers.

Daar zetelt ze onder meer in de Commissie Buitenlandse Zaken waar ze over de MEK actief is. Ze is ook erg bezig met vrouwenkwesties en ethische zaken zoals genitale verminking en palliatieve zorgen. Voor vragen betreffende haar relatie met de MEK bleef ze echter onbereikbaar. Ondanks het meerdere dagen wachten op een reactie van haar.

Conclusie: Men is wel lobbyist voor de MEK maar enig zelfs maar oppervlakkig onderzoek naar hen is er niet bij. Hoeft dus niet? Ook niet als men lid is van de Commissie Buitenlandse Zaken. En dan rijst de vraag waarom men hier ogenschijnlijk zo slordig is en zomaar bijna blind een club als de MEK voluit steunt? Of wist men het toch en moffelde men het om specifieke reden naar de buitenwereld toe gewoon weg?

Het minste dat je echter van een parlementslid van een regeringspartij zou mogen verwachten is dat ze nakijken waarmee men te maken heeft als ze voor een groep of persoon lobbyist gaat spelen.

Is men dan verbaasd dat het publiek zich hier vragen bij stelt en een wantrouwen koestert tegen politici? Zeker bij een dubieuze club – en dat is braaf uitgedrukt – als de MEK. Een groep die zoals blijkt uit de affaire met Vox soms heel genereus is.

VS versus de EU

En dan blijft er de vraag waarom de MEK plots de oprichting van de Euro-kritische Spaanse Vox financierde. Vermoedelijk zeker niet omwille van de mooie ogen van hun leiders. Gezien de zeer nauwe contacten van die MEK met o.m. de Mossad en de CIA alsmede financier Saoedi Arabië is het de vraag of dit gebeurde met steun van die geheime diensten. Dat ze het wisten hoeft men niet te betwijfelen.

Moeten we hier dan achter de schermen de hand van een van die drie landen zien? Figuren als een Nigel Farage met zijn UKIP en Nederlander Geert Wilders zijn kind aan huis in de VS en ook Martine Le Pen was er toen Trump pas gekozen er als de kippen bij om hem te bezoeken.

En dan is er het verhaal van Richard Grenell, de huidige Amerikaanse ambassadeur in Berlijn, die op 4 juni 2018 in een interview met de Amerikaanse website Breitbart openlijk zijn steun uitsprak voor allerlei populistische eurosceptische partijen als de Lega Nord. (8) En het is ook geweten dat Steve Bannon van Breitbart op goede voet leeft met Matteo Salvini, Italiaanse minister van Buitenlandse Zaken voor de Lega Nord.

Zeker is dat ook Rusland contacten heeft met eurosceptische zogenaamd rechts-conservatieve groepen. Duidelijk is echter dat ook de VS via een serie kanalen goede relaties heeft met dat soort partijen. Relaties die veel verder gaan dan die van Moskou. Kijk maar naar Geert Wilders en de Brexiteers met o.m. Nigel Farage.

Maar officieel is de VS de bondgenoot van de EU terwijl deze EU een agressieve politiek voert tegenover Moskou. Zie o.m. Georgië en Oekraïne. En dan stellen de regels van de geopolitiek: De vijand van mijn vijand is mijn vriend, wat die ook mag bekokstoven. Dat een ‘vriend’ van de EU met de vijanden ervan zit samen te werken of zelfs erger is echter onlogisch. Behalve als VS in de EU natuurlijk geen vriend maar een vijand ziet. (9)

Niet verwonderlijk natuurlijk want al decennia is de EU economisch een grote concurrent van de VS. Ooit was Washington voorstander van de EU toen men na de tweede wereldoorlog in het kader van de strijd tegen de Sovjetunie een eengemaakt Europa als essentieel zag.

Europese verdeeldheid zou de Sovjetunie immers toen hebben kunnen toelaten er nog meer tweedracht te zaaien. Nu is de EU echter een rivaal van Washington geworden zelfs al werkt men in veel gevallen zoals in Syrië en Oekraïne via de NAVO nog met de VS samen. Het verklaart perfect de attitude tegenover de EU van Donald Trump bij zijn bezoeken aan Brussel.

De vraag is dus of Vox gewoon een Amerikaans en Israëlisch project is om de EU verder te destabiliseren. En dan is het feit dat de MEK in Frankrijk onlangs nog een van haar grote internationale conferenties kon organiseren zeker merkwaardig. En een MEK die Vox hielp oprichten kan toch moeilijk een vriend zijn van de Franse president Emmanuel Macron.

En wat als Iran congressen in Teheran zou organiseren voor groepen die hier terreuraanslagen plegen zoals de IRA, ETA en Corsicaanse nationalisten dat in het verleden deden? Men zou in de EU – terecht – woest reageren. En moet Frankrijk de stichters/financiers van Vox nu echt steun verlenen? Zeker als we ook nog de aard van die MEK kennen? Wat willen Parijs en de EU eigenlijk? Zichzelf ondergraven?

Voetnoten

1) Nejat Society, ‘Alejo Vidal-Quadras: We (VOX) Received money from Mojahedin Khalq terrorists’, 19 januari 2019, https://www.nejatngo.org/en/posts/9406

2) BBC, Owen Bennett Jones, An Iranian mystery: Just who are the MEK?’, 15 april 2012, https://www.bbc.com/news/magazine-17615065.

3) Iran News Update, ‘Who is Maryam Rajavi?’, 23 januari 2018, https://irannewsupdate.com/news/iranian-opposition/4585-who-is-marMahmoud Hakamianyam-rajavi.html

4) http://powerbase.info/index.php/Alireza_Jafarzadeh
De Amerikaanse media zijn dol op de man en gebruiken hem regelmatig als de expert over Iran en de islam.

5) The Guardian, ‘Who is the Iranian group targeted by bombers and beloved of Trump allies?’ Saeed Kamali Dehghan, 2 juli 2018, https://www.theguardian.com/world/2018/jul/02/iran-mek-cult-terrorist-trump-allies-john-bolton-rudy-giuliani

6) MO, Gie Goris, ‘Belgische senaat ontvangt moedjahedien’, 24 april 2013, https://www.mo.be/artikel/belgische-senaat-ontvangt-moedjahedien.
Het artikel bevat een mooie foto van beide dames waarbij toenmalig Senaatsvoorzitter Sabine de Bethune lijkt uitleg te geven aan Maryam Rajavi. Over de gezinspolitiek van de CD&V?

7) Het Laatste Nieuws, ‘260 burgemeester steunen Iraanse oppositie’, Astrid Snoeys, 17 juli 2012, https://www.hln.be/nieuws/binnenland/260-belgische-burgemeesters-steunen-iraanse-oppositie~a8432afc/

8) New Europa, ‘US ambassador in Germany wants to empower Europe’s conservatives‘ , 5 juni 2018, https://www.neweurope.eu/article/us-ambassador-germany-wants-empower-europes-conservatives/

9) Le Monde, ‘L’ingerence sournoise de l’alt right américaine en Europe’, (De verraderlijke inmenging van de Amerikaanse alt-right in Europa), Damien Lelouf, 8 maart 2018.
De Franse krant Le Monde bestede aan dit verhaal bijna twee pagina’s. Blijkbaar ontdekte de krant nu plots de grootschalige Amerikaanse inmenging in de interne Europese politieke keuken met de bedoeling haar zo te ondergraven.