Oliereuzen warmen op met reuzenwinsten

Facebooktwittergoogle_plusmail

De grote oliereuzen zijn blij en tegelijk bezorgd. Blij om de superwinsten die ze vorig jaar maakten, bezorgd over al dat klimaatgedoe. Sommige doen alsof ze de bezorgdheid van de klimaatactivisten delen. Maar de aandeelhouders hebben daar geen boodschap aan. Integendeel, hun winsten danken ze aan hun bijdrage tot de klimaatopwarming, niet aan de bestrijding ervan. Hoe meer olie en gas, hoe warmer het wordt en hoe meer winst.

De vijf groten van de kapitalistische oliewereld, maakten vorig jaar samen meer dan 80 miljard dollar (meer dan 70 miljard euro) winst. ExxonMobil, Chevron, Shell, BP en Total zagen hun winsten stijgen tot boven topjaar 2014 toen een vat olie meer dan 100 dollar kostte. Shell kwam onlangs in het nieuws toen  leek dat het in Nederland in 2017 op 13 miljard euro winst, nul euro belasting had betaald. De winst is vorig jaar met 80 % gestegen, tot 23,4 miljard dollar, ca 20 miljard euro.

Klimaat?

Bij alle groten is de productie vorig jaar sterk gestegen, vrucht van grote investeringen. En daar komt zeker geen einde aan. “Crude awakening” stond vorige week op de cover van The Economist, verwijzend naar hun ‘briefing’ over ExxonMobil – winst 20,84 miljard dollar.

Darren Woods, die in 2017 Rex Tillerson als grote baas van ExxonMobil opvolgde toen deze minister van Buitenlandse Zaken werd, kondigde bij de bekendmaking van de winstcijfers ook grootse investeringsplannen voor de komende 7 jaar aan. Geen sprake van een pauze in de productie van fossiele brandstoffen, integendeel. De winsten moeten in 2025 het drievoudige zijn van in 2017, aldus Woods. Na 2014 was er wel een pauze geweest, maar alleen omdat de olieprijzen zo sterk gedaald waren dat de winstverwachtingen ook daalden. Niet omwille van het klimaat natuurlijk.

Uiteraard worden de oliereuzen de druk rond de klimaatopwarming wel gewaar. Shell en Total investeren in wind- en zonne-energie om die winstbronnen niet te laten ontsnappen. En ze ondertekenen graag oproepen voor het klimaat, maar verzetten zich tegelijk met hand en tand tegen elke opgelegde regeling, het moet allemaal vrijwillig, vrijblijvend blijven.

Complotteren

Intussen lobbyen de energiereuzen op alle niveaus tegen opgelegde maatregelen. In Washington DC moeten ze niet echt lobbyen, ze zitten zelf aan de politieke top. Ze hebben ook legers juristen om elke lokale regeling aan te vallen. ExxonMobil diende een klacht in tegen de staat Massachusetts die de firma er van besschuldigt het publiek bewust te hebben misleid rond het klimaatprobleem. Verscheidene steden en staten hebben eisen ingediend dat de oliefirma’s meebetalen voor de kosten om de gevolgen van de opwarming tegen te gaan. In de staat Washington gaf BP 13 miljoen dollar uit om een voorstel voor een koolstaftaks te blokkeren.

De collega’s van ExxonMobil mikken eveneens op hoge investeringen om de productie van fossiele brandstoffen verder de hoogte in te jagen. Zij houden tegenover de publieke opinie de schijn op dat ze bekommerd zijn om milieu en klimaat en  investeren bescheiden in groene energie. Maar dat levert veel te weinig winsten op vergeleken met de fossiele brandstoffen. En daarom complotteren ze op wereldschaal om hun winsten nog verder te doen groeien. Als winst tegen 2025 verdrievoudigt moet zijn, zal dat op de thermometer merkbaar zijn.

Zie ook

Shell, winst 13 miljard, belasting 0 Van een fiscaal gunsttarief gesproken: Royal Dutch Shell maakte vorig jaar een winst van 13 miljard euro en betaalt daarop: 0 (nul) euro belasting. Dat is wat het dagblad Trouw onlangs (29 november) onthulde, en  wat in Nederland opschudding verwekt....
Vluchttaks, onthoud vooral ‘taks’ Tienduizenden betogen voor grootscheepse concrete maatregelen om een klimaatramp af te wenden. En wat bedenken sommige autoriteiten: een vliegtuigtaks, ingekleed als ecotaks. Alsof de opbrengst naar de strijd tegen de klimaatramp zou gaan. Maar n...
Het niet te overschrijden rode lint Tijdens de klimaatbetoging van 2 december 2018 in Brussel werden de betogers halverwege de Wetstraat tegengehouden door een rood lint, dwars over de straat gespannen met bijhorende spandoek: “1,5 °C, een rode lijn die niet mag overschreden worden”. D...
Een nieuw sociaal pact voor een ecologische transi... De wereld verandert, België verandert, Vlaanderen verandert. Stapje voor stapje, dag na dag. Op zo’n manier dat je’t eigenlijk niet merkt. Tot je even stil staat en achterom kijkt. Dan zie je waar je vandaan komt en hoe veel van de regels en afsprake...
Freddy De Pauw was van 1972 tot 2002 redacteur buitenland bij De Standaard. Hij volgde jarenlang Centraal- en Oost-Europa, een groot deel van Azië (o.m. China) en Italië. Hij publiceerde o.m. bij het Davidsfonds ‘Volken zonder Vaderland’ over de ‘etnische kwesties’ in Centraal- en Oost-Europa; De firma maffia; Italië, moeder van alle smeer; Russische mafija; Handelaars in mensen; Maffia in België en Handelaars in nieuws over trens in de berichtgeving. Werkt sinds de start in 1999 mee aan Uitpers.