Macron en co bezorgd om democratie

Facebooktwittergoogle_plusmail

Terwijl hij in Cairo wapens aan het verkopen was aan dictator al-Sissi, waarschuwde de Franse president Emmanuel Macron zijn Venezolaanse collega Maduro dat hij acht dagen heeft om  verkiezingen uit te schrijven. Hij deed dat samen met enkele andere collega’s van de EU. Een zielikg vertoon van hypocrisie.

Macron is in Cairo de nauwe banden tussen Parijs en de Egyptische leider gaan aanhalen. Egypte is zowat de grootste klant van de Franse wapenindustrie. Macron’s minister van Buitenland se Zaken Le Drian is zowat een  persoonlijke vriend van Al-Siisi met wie hij zich onder meer bekommert om Libië. Want Egypte en Frankrijk (en  Saoedi-Arabië) staan daar aan dezelfde kant, die van de Franse oliemaatschappij Total en  generaal Haftar.

De Franse president heeft zijn Egyptische collega niet gevraagd hoe het  nu zit met verkiezingen in zijn land. Al-Sissi maakt de oppositie monddood – gedeeltelijk zelfs echt dood. Maar aangezien men dezelfde belangen heeft, is dat niet belangrijk, Sissi is nochtans bezig aan een  grondwetsaanpassing om ook na zijn ambtstermijn aan de touwtjes te kunnen trekken. Sissi is een dictator, maar wel onze dictator.

Democratisch gehalte

Macron moet zelf  niet hoog van de toren blazen. Het vertrouwen van de Fransen in hun president staat bijzonder laag. Hij had zelf zijn verkiezing te danken aan de afkeer van uiterst-rechts (Marine Le Pen), nadat hij in de eerste ronde 24 % had gehaald. Zijn partij LREM haalde een grote meerderheid dank zij een erg onrechtvaardig kiessysteem.

De Britse premier Theresa May regeert met een minderheidskabinet en heeft het winnen van een recente vertrouwensstemming alleen te danken aan het feit dat haar partij schrik heeft van verkiezingen, want Labour maakt té grote kans om die te winnen. Zou men May niet beter aanmanen snel verkiezingen uit te schrijven om uit haar chaos te geraken. De Spaanse premier Pedro Sanchez regeert met een minderheidskabinet dat een vijfde van de parlementsleden als vaste steun heeft. En in zijn land zijn talrijke Catalaanse politici nog altijd opgesloten als politieke gevangenen.

Maduro’s verkiezing van vorig jaar wordt aangevochten. Donald Trump is tot president gekozen met een minderheid van stemmen omdat de VS  een  ondemocratisch kiessysteem hebben.

Zie ook

Evenredig is beter In Frankrijk pakken de niet-winnaars van de parlementsverkiezingen uit met een alternatieve kaart van het parlement: daarop zien we de zetelverdeling zoals ze zou zijn met een evenredig kiesstelsel. Links – la France insoumise et communistische PCF –...
Freddy De Pauw was van 1972 tot 2002 redacteur buitenland bij De Standaard. Hij volgde jarenlang Centraal- en Oost-Europa, een groot deel van Azië (o.m. China) en Italië. Hij publiceerde o.m. bij het Davidsfonds ‘Volken zonder Vaderland’ over de ‘etnische kwesties’ in Centraal- en Oost-Europa; De firma maffia; Italië, moeder van alle smeer; Russische mafija; Handelaars in mensen; Maffia in België en Handelaars in nieuws over trens in de berichtgeving. Werkt sinds de start in 1999 mee aan Uitpers.