Handelsakkoorden en arbeidsrecht

Facebooktwittergoogle_plusmail

Het is net vóór de kerstvakantie door de mazen van het grote nieuws geglipt, maar het is wel een primeur: voor het eerst heeft de Europese Commissie een handelspartner aangesproken op het onvoldoende respecteren van het arbeidsrecht.

In 2011 sloot de Europese Unie een handelsakkoord ‘nieuwe generatie’ af met Zuid-Korea. Nieuw was het feit dat het akkoord ook hoofdstukken over duurzame ontwikkeling, milieu en arbeidsrecht bevatte. En het zijn deze regels die volgende de Europese Commissie onvoldoende worden nageleefd door Zuid-Korea. Vandaar dat een eerste stap werd gezet om een procedure te beginnen.

De regels waar het om gaat zijn in eerste instantie het respect op de vrijheid van vereniging en het recht op collectieve onderhandelingen, twee fundamentele punten in de ‘Core Labour Standards’ van de ILO, de Internationale Arbeidsorganisatie.

Daarnaast wil de Europese Commissie dat Zuid-Korea ook vier internationale conventies van de ILO ratificeert, twee die te maken hebben met die vrijheid van vereniging en collectieve onderhandelingen, en twee in verband met dwangarbeid.

Het Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité van de EU hadden aangedrongen op deze stappen. Volgens hen zitten er ook vakbondsmensen in de gevangenis.

Dit is niet meer dan een eerste stap, mar het is en interessante case om te zien of de Europese Commissie ook tanden heeft om de rechten van werknemers af te dwingen. Het is in elk geval een stuk boeiender dan de protectionistische neigingen van sommige andere handelspartners.

Francine Mestrum is doctor in de sociale wetenschappen en doet onderzoek naar sociale rechtvaardigheid, ontwikkeling en samenwerking, armoede, ongelijkheid en mondialisering. Zij is voorzitter van het mondiale netwerk van Global Social Justice (www.globalsocialjustice.eu) en werkt momenteel aan een project voor ‘social commons’ (www.socialcommons.eu ) voor een transformatieve en universele sociale bescherming.