Trump wil zijn ‘Space Force’

Wikimedia Commons
Facebooktwittergoogle_plusmail

President Donald Trump kondigde op 18 juni 2018 aan dat hij de opdracht geeft om een ‘Space Force’ op te richten als zelfstandige militaire macht voor de ruimte. Deze moet op dezelfde hoogte  komen te staan als de andere legercomponenten, met name de landmacht, de zeemacht, de luchtmacht, de Navy (interventie-operaties) en de kustwacht.

President Trump situeerde deze stap als een onderdeel van de voorbereidingen voor een oorlog met Rusland en China. Hij ziet de ruimte duidelijk als een ‘war-fichting domain’, zeg maar een oorlogsfront. “Ons lot buiten de aarde betreft niet alleen een zaak van nationale identiteit maar ook een zaak van nationale veiligheid. Het volstaat niet om enkel een Amerikaanse aanwezigheid in de ruimte te hebben. We moeten een Amerikaanse dominantie hebben in de ruimte. We kunnen niet aanvaarden dat China, Rusland en andere landen ons voorgaan.”

Is dit een zoveelste manier om de ‘Amerika first’-politiek van de president onder de aandacht te brengen? Een zoveelste communicatie-aanval om te tonen wat voor een kei van een president hij wel is? Ik vrees van niet. Het is bittere ernst in defensiekringen. De enige discussie die even op gang kwam betreft het zelfstandig maken van de Space Force en het op gelijke hoogte plaatsen met de andere militaire machten. Dit kan de president niet zelf beslissen, dit is materie voor het Congres. Niemand sprak daarbij de president tegen over de grond van de zaak, met name het streven naar hegemonie in de ruimte.

Inderdaad, in het document ‘Vision 2020’ van de toenmalige US Space Command van het jaar 2000 wordt gesteld dat “door de globalisering (corporate globalization) van de wereldeconomie er een groeiende kloof ontstaat tussen diegenen die er deel van uitmaken en de uitgeslotenen (de ‘haves’ en de ‘have-nots’). US Space Command wil de ruimte controleren en domineren om de ‘belangen en investeringen van de V.S.’ te beschermen. De nood voor dergelijk algehele aanpak (‘global engagement’) is gebaseerd op de groeiende verspreiding van raketsystemen. En dat moet worden tegengegaan door het ruimteschild (NMD, National Missile Defense). Zoals de andere machten de opdracht hebben nationale belangen, handelsroutes, economische en strategische belangen veilig te stellen, elk op hun terrein, zo is dat ook voor de ruimte.” Het centrale punt van de beleidsplannen van het Pentagon om de militaire dominantie van de Verenigde Staten werkelijk te globaliseren (om de investeringen te beschermen) ligt in de militaire dominantie in de ruimte. (Global engagement combines global surveillance with the potential for a space based global precision strike capability). Dit alles moest bijdragen tot wat onder president G.W. Bush en zijn neo-conservatieve defensieminister, Donald Rumsfeld, de ‘full spectrum dominance’ werd genoemd.

De verklaringen van president Donald Trump zijn dus geen teken van misplaatste grootheidswaanzin. Ze gaan terug op stromingen in het militaire denken van de VS die wortels hebben tot vlak na de Tweede Wereldoorlog. De ‘full spectrum dominance’ waar de neo-conservatieve militaire strategen  naar hunkerden kent vandaag echter een andere context. De VS hebben niet langer de economische suprematie, ze zijn niet langer de enige motor van technologische ontwikkelingen. Dat maakt de verzuchtingen naar een dominantie in de ruimte  een enorm risico voor de wereldvrede.

Dit is een ingekorte versie van een artikel dat in het volgend nummer van het tijdschrift Vrede verschijnt