Voer voor de ‘gerijpte geest’ van Bart De Wever

The Gillard Government made a commitment in 2010 to release all children from immigration detention by June 2011, but still 1000 children languish in the harsh environment of immigration camps around Australia. The Refugee Action Collective organised a protest on July 9, 2011 outside the Melbourne Immigration Transit accommodation which is used for the detention of unaccompanied minors.
Facebooktwittergoogle_plusmail

Nu Bart De Wever weer eens heeft gesproken en zich in aanloop van de Europese top waar de aanpak van de migratie centraal zal staan, verheugt over de ‘gerijpte geesten’ wil ik hem graag aan het volgende herinneren.

1. Afgelopen winter, zoals andere winters, luidde het UNHCR (VN-Hoogcommissariaat voor de Vluchtelingen) de alarmbel omdat de organisatie maar 26 procent van de benodigde 245 miljoen dollar kon inzamelen om 15 miljoen Syrische en Iraakse vluchtelingen de winter door te helpen. De VS alleen al besteden elke dag 13,6 miljoen dollar aan de militaire operatie in Irak en Syrië, of omgerekend 19 miljard dollar sinds het begin van de operatie in de zomer van 2014. Eigenaardig genoeg zijn er blijkbaar geen middelen om de vluchtelingen waarvoor hij en zijn collega’s zo waarschuwen, in de regio te laten opvangen, terwijl ze die wel graag opsouperen voor bommen en gevechtsvliegtuigen.

2. Het lijkt me niet erg consequent dat landen als Saoedi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten, Qatar, Turkije of Israël tot de beste klanten behoren van de Europese wapenindustrie, wetende dat die gemakkelijk hun weg vinden naar milities die er hun oorlogen mee uitvechten en er zo mensen mee op de vlucht jagen. Het getuigt ook van weinig logica om aan de ene kant zelf gevechtsvliegtuigen in te zetten om bommen te droppen die hele steden platbombarderen en aan de andere kant de mensen te verwijten dat ze hun tot puin herschapen huizen ontvluchten om elders een veilig onderkomen te zoeken.

3. We kunnen natuurlijk de illusie koesteren dat we veilig achter Europese muren kunnen schuilen terwijl in de buitenwereld, de mensen een overlevingsstrijd voeren en ouders op zoek zijn naar een veilige toekomst voor hun kinderen. We kunnen alleen maar vaststellen dat de bereidheid om iets te doen aan de oorzaken van migratie niet erg groot is. Mensen vluchten immers ook voor ‘onze’ oorlogen en wapens, voor een handelsbeleid dat ‘ons’ liefst zo voordelig mogelijk uitkomt, ook al gaat het ten koste van de arbeidsomstandigheden van arbeiders die de eindjes nauwelijks aan elkaar kunnen knopen. Grondstoffen willen we zo goedkoop mogelijk geleverd krijgen, waarbij we de andere kant opkijken als ‘onze’ transporteconomie op desastreuze wijze bijdraagt aan de klimaatwijzigingen die hele landbouwgebieden op droog zaad zet. Bart De Wever en co  denken dat het in deze wereld die ze zelf helpen scheppen, veilig schuilen is op een Europees eiland omgeven door miserie. Vergeet het!!!! Het is kortzichtige politiek die de factuur en de gevolgen later alleen maar groter zullen maken.

4. Er is een ijzeren wet die stelt dat mensen het liefst blijven wonen waar ze geboren zijn. Het is evenwel een al even ijzeren wet dat mensen willen overleven en als er geen perspectief wordt geboden, dat noodgedwongen elders zullen zoeken. Wil je geen migratie, mijnheer De Wever, doe dan iets aan de oorzaken. En ja, dat zal energie en geld kosten, veel zelfs, maar als we er in slagen om iedereen op aarde dezelfde overlevingskansen te bieden, armoede weg te werken, de roofbouw op grondstoffen te stoppen, de wapenhandel aan banden te leggen en een einde maken aan de oorlogspolitiek, dan denk ik dat Europa geen muren meer nodig heeft. Ik weet dat het niet in je ideologische kraam past Bart, maar slaap er best toch nog eens goed over!

Ludo De Brabander studeerde pers- en communicatie aan de Universiteit Gent. Sinds 1995 werkt hij voor Vrede vzw, een linkse vredesorganisatie met kantoor in Gent. Tegenwoordig is hij er de woordvoerder. Hij is auteur van o.m. 'Als de NAVO de passie preekt' (EPO, 2009 - samen met Georges Spriet) en 'Oorlog zonder grenzen' (EPO, 2016). Hij is van bij de start (1999) redactielid van Uitpers