Kosovo, het betert niet

Reuters/H.Reka
Facebooktwittergoogle_plusmail

Kosovaren trokken het voorbije weekend ook naar de stembus voor vervroegde verkiezingen en kozen voor nationalisten. Die verkiezingen waren nodig nadat de vorige regering in mei in de minderheid was geraakt. De meesten gingen echter niet stemmen, de opkomst lag, met 750.000 kiezers, op 41,5 %. En van de opgekomen kiezers stemden er 52.500 blanco. De “helden” van de onafhankelijkheidstrijd in 1999 zijn samen met hun bondgenoten de grootste. Ze hopen de regering te kunnen vormen, met in het achterhoofd hoe te ontsnappen aan een nieuw internationaal gerechtshof waar veel van die “helden” moeten terechtstaan wegens oorlogsmisdaden.

Bevrijders

Een opkomst van ca 40 %, dat is een constante sinds de proclamatie van de onafhankelijkheid begin deze eeuw. De ontgoocheling is dan ook groot: een enorme werkloosheid, massale emigratie, alomtegenwoordige corruptie. Die toestand heeft onder meer te maken met de greep van de “helden” van de oorlog van 1999 op de Kosovaarse politiek.

Alle internationale hulp en “toezicht” ten  spijt – van de EU voorop – heeft daar niets aan veranderd. Integendeel, de EU met haar programma Eulex voorop, hebben de oudgedienden van de UCK – het zogenaamde Kosovaarse Bevrijdingsleger – een hand toegestoken. Dat UCK was een verzamelnaam voor groepen waar echte vrijheidsstrijders zeldzaam waren, terwijl maffiosi er de dienst uitmaakten.

Het heeft wel zeer lang geduurd eer de zogenaamde “internationale gemeenschap” (de Westerse leiders) uit haar hysterie van 1999 ontwaakte. De Navo had het UCK zeer zwaar geholpen tegen de Serviërs die beschuldigd werden van de wreedste misdaden, tot en met massamoord op 350.000 Kosovaarse mannen. Wie aan die hysterie niet meedeed,  werd bestempeld als handlanger van de Servische leider Milosevic. Later bleek dat niet alleen erg opgeklopt, maar kwamen ook de misdaden van het UCK aan het licht.

Rechters

Eind dit jaar komt er dus een poging van een Internationaal Gerechtshof over de oorlog in Kosoco, om ook de oorlogsmisdaden van de Kosovaarse helden te berechten. Onder hen de Kosovaarse president Hashim Thaci, gewezen leider van het UCK. Die zal er nu alles aan doen om zijn partij, de Democratische Partij van Kosovo (PDK), te laten regeren. Het is altijd beter in een sterke officiële positie te zitten als rechters van dat hof komen aankloppen.

Die partij is samen met een pak bondgenoten en bondgenootjes van divers pluimage de “winnaar”, althans de grootste met 34 % van de stemmen. Dat is niet genoeg om alleen te kunnen regeren, dat komt neer op 39  van de 120 zetels – 20 van die zetels zijn voorbehouden voor vertegenwoordigers van de talrijke minderheden zoals 10 voor Serviërs, 10 voor anderen (Roma, Turken, Ashkali…).

Thaci wil Ramush Haradinaj als premier. Haradinaj was al premier in 2004-2005, maar moest aftreden omdat het Internatiomnaal gerechtshof over Joegoslavië hem vervolgde wegens oorlogsmisdaden. Hij werd vrijgesproken, ook al omdat getuigen ten laste niet opdaagden. Maar de nieuwe  bijzonder rechtbank in Den Haag over oorlogsmisdaden tijdens de oorlog in Kosovo, wil het verleden van Haradinaj en enkele andere UCK-leiders opnieuw uitspitten.

Albanië

De PDK van Thaci en Haradinaj zal coalitiegenoten moeten zoeken. De partij die het sterkst vooruitging is Vetëvendosje (‘Zelfbeschikking), bestempeld als links en  nationalistisch. Een nationalisme dat de Balkan weer in vuur kan zetten, namelijk een Groot-Albanees nationalisme. De partij dankt haar resultaat, 27,2 %, echter vooral aan haar campagne tegen de enorme corruptie, wat haar veel stemmen opleverde van jongeren, voor zover die gingen stemmen.

Die partij is erg anti-Servisch, wil geen enkele toegeving op het vlak van rechten voor de Servische minderheid of grensaanpassingen met Servië en Montenegro. Maar Haradinaj zit op die punten op dezelfde lijn als ‘Zelfbeschikking’. Dat Groot-Albanese nationalisme – dat één Albanese staat beoogt – zorgt ook al voor grote spanningen in het naburige Macedonië. De Balkan is nog verre van rustig.

De verliezers van de verkiezingen zijn de Democratische Liga van Kosovo (LDK) die in de jaren 1990 door het UCK werd uitgespuwd omdat ze voor een vreedzame weg was – en daardoor geen oorlogsmisdadigers in haar rangen heeft. Zij haalt 25,7 %. De LDK leidde, met als premier Isa Mustafa, de uittredende regering, maar kwam onafgebroken onder vuur van de diverse nationalisten die haar in mei dan ook ten val brachten.

Eulex

Veel Kosovaren rekenen het die LDK zwaar aan dat ze niets heeft gedaan om de economische toestand te verbeteren, om de corruptie aan te pakken en om de maffia’s terug te dringen. De EU heeft daar met haar Eulex-programma ook weinig toe bijgedragen. Eulex is de grootste civiele missie uit het bestaan van de EU. Het werd een compleet mislukte missie.

Een gewezen Belgische medewerker van Eulex bevestigde me dat de meeste medewerkers het terrein niet kennen en er ook geen belangstelling voor hebben. Ze strijken hun hoge salarissen op
(8000 euro en meer) en tegen de tijd dat ze de weg kennen, zijn ze weg, zonder iets te hebben bijgedragen aan hun missie, namelijk van Kosovo een rechtstaat maken.

Daar is trouwens de politieke wil niet voor, want dan zou men moeten raken aan de “helden” als Thaci en compagnie tegen wie onderzoeken lopen wegens organensmokkel, mensensmokkel, wapensmokkel….Dat staat allemaal in rapporten van Europese politiediensten, maar daar blijft het bij. Schurken, ja, maar wel de onze, die EU en Navo naar de mond praten.

Opgelet, daar is de kwestie Macedonië weer

Geweld dreigt te escaleren in Macedonië

Freddy De Pauw was van 1972 tot 2002 redacteur buitenland bij De Standaard. Hij volgde jarenlang Centraal- en Oost-Europa, een groot deel van Azië (o.m. China) en Italië. Hij publiceerde o.m. bij het Davidsfonds ‘Volken zonder Vaderland’ over de ‘etnische kwesties’ in Centraal- en Oost-Europa; De firma maffia; Italië, moeder van alle smeer; Russische mafija; Handelaars in mensen; Maffia in België en Handelaars in nieuws over trens in de berichtgeving. Werkt sinds de start in 1999 mee aan Uitpers.