Radicaal rechts verleidt homo’s

coverboy
Facebooktwittergoogle_plusmail

De massamoord in Orlando heeft de presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten Trumps richting uitgestuurd. Terwijl ieder zinnig mens nog in schok was, liet Donald Trump de bazuinen aanrukken: ik heb altijd al gelijk gehad met mijn waarschuwingen tegen de islam. Hij is niet de enige die ter rechterzijde naar de gunst van homokiezers vist, met als grootste aas de islamofobie: ook in Nederland, Frankrijk, België enz. oogst de radicale rechterzijde bijval in de homogemeenschap. Met Marine Le Pen als koploper.

Fobieën

De ideologen achter de massamoorden zoals die in Orlando, Parijs en Brussel rekenen erop dat ze daarmee de islamofobie sterk aanwakkeren. Wat dan van de weerbots weer veel moslims als slachtoffers van die islamofobie zal radicaliseren. Islamitisch uiterst-rechts en islamofoob uiterst-rechts spelen elkaar in de kaart. Elke aanslag is koren op de molen van de Trumps, de Le Pens en co. Het is hun handelsfonds. Opvallend is dat ze daarmee ook goed, steeds beter, scoren bij de gay kiezers.

Rechts is met zijn meestal conservatieve ethische standpunten traditioneel holebivijandig. Rechts verdedigt doorgaans wat men noemt het traditionele gezin met de huisvader aan het hoofd, zijn vrouw en kinderen. Rechts is doorgaans geen grote voorstander van uitgebreide holebirechten.

Lekenstaat

Maar er is al jaren een duidelijke verschuiving en in enkele landen zien we hoe holebi’s steeds rechtser gaan stemmen, onder meer aangetrokken door rechtse politici die zich ineens opwerpen als verdedigers van de lekenstaat en van vrouwen- en holebirechten. Die wordt immers bedreigd door de steeds aanweziger islam. Hun islamofobie is sterker dan hun homofobie.

In Nederland scoorde Pim Fortuyn indertijd bij een deel van de homokiezers met zijn kritiek op de homofobe houding van veel moslims. Geert Wilders en zijn VVD hebben dat met verve overgenomen, uiterst-rechts werpt er zich op als de verdedigers van de holebirechten tegen de “oprukkende islamisering”. Homobashing is nog altijd wijdverbreid, maar als dat het werk is van moslims krijgt dat vaak extra aandacht. En dat voedt de islamofobie van zelfs activisten van holebirechten die ooit ook actieve linksen waren.

Marine’s modellen

In Frankrijk maakt uiterst-rechts een echte doorbraak bij de homokiezers. Volgens recente peilingen zou het Front National van Marine Le Pen bij homokiezers een hoger percentage halen dan het nationaal gemiddelde van 28 %. Meer dan een derde van de homokiezers die voor uiterst-rechts stemt, voor het FN dat nochtans gekant was tegen het homohuwelijk?

Maar de houding van het FN was dubbelzinnig,  ook al omdat uiterst-rechts over holebirechten zeer verdeeld is. Marion Maréchal-Le Pen en nicht van Marine stapte mee op in de hysterische marsen tegen ‘le mariage pour tous’, terwijl Marine Le Pen daar weg bleef. Samen met de nummer twee van het FN, Florian Philippot, die zelf geoute homo is en verzekert dat het FN als machtspartij niet zou raken aan het homohuwelijk.

Het is vooral als verse verdediger van la laïcité, de lekenstaat, dat het FN bij veel holebi’s scoort. Ze hebben oor naar de propaganda dat de islamisering alle verworven rechten op de helling zal zetten. Het FN rekruteerde verscheidene bekende militanten van de holebibeweging. Onder hen Sebastien Chenu, stichter van GayLib, nu een van de naaste medewerkers van Marine Le Pen. Julien Odoul, naaktmodel van het homoblad Tétu, zit ook in haar kabinet. Model Bruno Clavet (foto) was een van de homokandidaten bij de verkiezingen. Openlijk FN-kiezer Matthieu Chartraire werd door de lezers van Tétu tot Mister Gay France 2015 verkozen.

Gay lobby

Het uiterst-rechtse weeblad Minute, dat Marine Le Pen niet in het hart draagt, heeft het over de gaylobby aan de leiding van het FN. Is het FN dan niet meer homofoob? Marion Maréchal-Le Pen en haar omgeving zijn dan zeker wel. Ook grootvader en stichter Jean-Marie Le Pen. Al is er een permanente dubbelzinnigheid, zoals die er ook was bij de nazi’s, met de verheerlijking van de stoere mannelijke schoonheid en de mannelijke cameraderie. Er zijn zelfs geruchten over homo-initiaties in de begintijd van Jean-Marie’s politieke carrière. Homoseksualiteit is geen vaccin tegen xenofobie en racisme.

Verkleurd roze

In België herkennen enkele vroegere activisten van linkse homobewegingen als Roze Vlinder, Roze Actiefront …zich nu in etiketten als “Vlaamse Verdedigingsliga”. Zij oordelen dat de islam in se fundamenteel alle mensenrechten, en zeker holebirechten, schendt of wil schenden.

Dat is zonder onderscheid van diversiteit binnen de grote islamwereld, zonder aandacht voor periodes waarin Europese homo’s naar Noord-Afrika vluchtten om aan de katholieke onderdrukking te ontkomen. Homofobie en misprijzen voor vrouwen is veel religies niet vreemd, schijnheiligheid daarrond evenmin: de pedofilie met jongens in veel medressahs (Koranscholen) is vergelijkbaar met die in katholieke kloosters. En in Vlaanderen lopen toch nog altijd holebi’s rond die na hun outing uit de christelijke familie werden gezet.

Schieten linkse bewegingen hier dan tekort? Zeker in zoverre het probleem van homofobie bij grote delen van de bevolking, zowel moslims als andere, onder het tapijt wordt geveegd. Vaak uit opportunisme om geen kiezers af te schrikken. Problemen negeren, het beste recept voor steeds grotere problemen.

Freddy De Pauw was van 1972 tot 2002 redacteur buitenland bij De Standaard. Hij volgde jarenlang Centraal- en Oost-Europa, een groot deel van Azië (o.m. China) en Italië. Hij publiceerde o.m. bij het Davidsfonds ‘Volken zonder Vaderland’ over de ‘etnische kwesties’ in Centraal- en Oost-Europa; De firma maffia; Italië, moeder van alle smeer; Russische mafija; Handelaars in mensen; Maffia in België en Handelaars in nieuws over trens in de berichtgeving. Werkt sinds de start in 1999 mee aan Uitpers.