Amerikaanse ambassadrice trekt België aan de oren over defensie

NAVO
Facebooktwittergoogle_plusmail

Heeft minister van Defensie Vandeput de hulp ingeroepen van de Amerikaanse ambassadrice Denise Campbell Bauer in ons land? Hoe het ook zij, de demarche van de ambassadrice in haar open brief in De Standaard (1/10) is een steun in de rug van onze defensieminister om zoveel mogelijk van zijn ambities in het strategisch plan over de toekomst van defensie te krijgen.

Naar verluidt wil Vandeput het defensiebudget tegen 2030 met enkele miljarden optrekken tot 1,6% van het BBP. Maar daar heerst grote onenigheid over binnen de regering. Niet alle partijen zijn bereid om de hele begroting op te offeren aan defensie.

De Amerikaanse ambassadrice verwijst in haar open brief in De Standaard vandaag naar het engagement dat de regering vorig jaar in Wales is aangegaan om het defensiebudget binnen de 10 jaar op te trekken naar 2% van het BBP. De toen ontslagnemende regering vond het helemaal niet nodig om het parlement daar even over te consulteren, laat staan om goedkeuring te vragen. 2% is niet niets. Het is zo klaar als een klontje dat de extra miljarden euro niet voor het rapen liggen en moeten gezocht worden via besparingen op andere departementen. Met andere woorden om de NAVO tegemoet te komen is deze regering bereid om een sociaal bloedbad aan te richten. Het zijn bovendien weggesmeten miljarden ter wille van een orgaan, de NAVO, dat een voortdurende bedreiging vormt voor de stabiliteit en de wereldvrede.

In haar brief verwijst de Amerikaanse ambassadeur aan de ‘cruciale bijdrage’ die ons land heeft geleverd in Afghanistan. Inderdaad, de oorlog in Afghanistan heeft ons land rond de 600 miljoen euro gekost (2003 – 2014) met als resultaat dat de Taliban opnieuw oprukken, het land ontwricht is, massa’s vluchtelingen telt en het helemaal onderaan de ladder bengelt op vlak van alfabetisering, kinder- en moedersterfte (top 3 van de wereld), en armoede (75% van de bevolking op of onder de armoedegrens).

De ambassadrice merkt ook fijntjes op dat werknemers kunnen profiteren van ‘defensie-investeringen’. Maar dat is nog maar de vraag. In het grote dossier van de vervanging van de gevechtsvliegtuigen vallen er weinig compensaties te verwachten. Als je miljarden hebt, kan je daar in andere sectoren veel meer jobs mee creëren. De zorgen die de ambassadrice zich maakt over onze investeringen en werkgelegenheid, gaan in werkelijkheid over de belangen van de Amerikaanse defensie-industrie. Militaire grootmachten als de VS waar de politiek zich laat sponsoren door de defensie-industrie, gebruiken hun ambassadeurs als handelsvertegenwoordigers. Bedrijven als Lockheed-Martin (F-35 – JSF) of Boeing (F/A-18E/F Super Hornet) zouden maar al te graag het miljardencontract voor nieuwe gevechtsvliegtuigen willen binnenrijven.

Op 24 april 2016 roept de vredesbeweging op tot een nationale manifestatie tegen deze miljardenverspilling. Er zal veel volk nodig zijn om de regering te verplichten deze miljarden in de sociale of milieusector te investeren! Met de miljarden kan België zijn klimaatverplichtingen realiseren zoals het hoort en de echte grootste bedreiging voor deze planeet helpen afwenden.

 

 

Ludo De Brabander studeerde pers- en communicatie aan de Universiteit Gent. Sinds 1995 werkt hij voor Vrede vzw, een linkse vredesorganisatie met kantoor in Gent. Tegenwoordig is hij er de woordvoerder. Hij is auteur van o.m. 'Als de NAVO de passie preekt' (EPO, 2009 - samen met Georges Spriet) en 'Oorlog zonder grenzen' (EPO, 2016). Hij is van bij de start (1999) redactielid van Uitpers