Kazachgate, de Belgische – liberale – connectie

kazachgate
Facebooktwittergoogle_plusmail

Nicolas Sarkozy zit al zo erg in de penarie en daar komt nu bovenop “Kazachgate”, de verkoop van Franse helikopters aan Kazachstan. Om die te kunnen verkopen deed Parijs een beroep op de liberale vrienden van Sarkozy in België. En inderdaad, het Belgische parlement keurde in 2011 in allerijl een wet goed waardoor supermiljardair Patoch Chodjev, de tweede rijkste Belg, uit handen vande justitie kon blijven. Een regelrecht schandaal waarbij hooggeplaatste Belgische liberalen zijn betrokken.

Chodjev was een hoofdfiguur in een oplichtingszaak waarbij het Belgische Tractebel in Kazachstan in de jaren 1990 meer dan 100 miljoen euro verloor. Samen met Alexander Masjkevitsj en Alijan Ibragimov vormde hij het zogenaamde Kazachstaanse trio dat vaak als maffieus werd gebrandmerkt. Maar het trio had en heeft zeer nauwe banden met Nursultan Nazarbajev, ooit chef van de Kazachstaanse Communistische Partij, autoritair staatshoofd van een land met grote energierijkdommen waar de bevolking weinig vruchten van ziet.

Vriendendienst

Bij de implosie van de Sovjet-Unie in 1991 werd hij immers president van het plotseling onafhankelijke Kazachstan. Nazarbajev staat bekend als een staatshoofd dat geen oppositie duldt en wiens familie een reusachtig fortuin heeft opgebouwd.  Nazarbajev verzorgt naast zijn familie ook zijn vrienden, onder wie Chodjev.

Deze Chodjev  vestigde zich midden van de jaren 1990 in Waterloo en vroeg de Belgische nationaliteit aan. De politieman die hem natrok, vond bij de Staatsveiligheid de waarschuwing dat er een maffialucht aan de man hing – Chodjev staat op zeer geode voet met beruchte maffiabazenuit Moskou, Oezbekistan en elders. Maar de  politiechef van Waterloo liet het daar niet bij en beval een nieuw “onderzoek”. Onder andere buurman Serge Kubla (Waals liberaal) bevestigdedat Chodjev een “eerlijke succesrijke zakenman” was. Chodjev kreeg in 1997 de Belgische nationaliteit, tot onzetting van de Staatsveiligheid.

Senaat

Er bleef echter een onderzoek lopen naar “lidmaatschap van een criminele organisatie”, witwasserij en valsheid in geschrifte. Chodjev wou daar van af en zijn vriend Nazarbajev wist dat natuurlijk. Die kreeg in oktober 2009 bezoek van Sarkozy. De Franse president kwam onderhandelen over enkele grote contracten, waaronder de verkoop van 295 lokomotieven en 45 helikopters.

De Kazachstaanse president sneed terloops de problemen van zijn vrienden in België aan. Of Sarkozy bij zijn liberale vrienden in België niet kon tussenbeide komen om het trio uit handenvan justitie te houden, dat zou helpen bij het asfluiten van die contracten. Een van die vrienden was toen Senaatsvoorzitter, Armand De Decker.

Begin 2011 kregen de Belgische parlementsleden een wetsontwerp op tafel voor “minnelijke schikkingen”. De Kamercommissie Financiën boog zich, tot verbazing van die van Justitie, over deze zaak die met ongewone spoed werd behandeld. De Senaat keurde in maart al een ‘amendement’ goed om die schikkingen mogelijk te maken. Op 14 april 2011 was de wet een feit.  “Een wet op maat van Patokh Chodjev” schreef de Standaard later (24 januari 2013). Daarbij werd de rol van Senaatsvoorzitter de Decker onderstreept.

Spons

De eerste toepassing van de wet was een schikking met Chodjev en zijn vrienden.Voor een peulschil van 23 miljoen euro werd op 17 juni 2011 de spons over de aanklachten geveegd, ze kregen geen strafblad. Chodjev kon daarmee ongehinderd blijven doorgaan met zijn uitgebreide activiteiten in fiscale paradijzen als het Britse eiland Man en de Cookeilanden.

Tien dagen na die schikking ondertekende de Franse premier François Fillon in Parijs met zijn Kazachstaanse collega Karim Massimov de contracten waarover Sarzkoy in 2009 had onderhandeld. De Franse president had woord gehouden, hij had de vrienden van zijn Kazachstaanse collega uit handenvan justitie gehouden.

In Parijs startte het onderzoek naar dit Kazachgate nadat de financiële diensten in april 2012 de bron van enkele stortingen op rekening van Jean-François Etienne des Rosaies, naaste medewerker van Sarkozy, gingen naspeuren. Die man was De Decker komen opzoeken in gezelschap van de advocate Catherine Degould uit Nice die 300.000 euro op de rekening van Des Rosaies had gestort. De speurders stelden vast dat Chodjev miljoenen europ naar de rekening van die advocate had overgeschreven.

MR mestput

Al die faciliteiten voor Chodjev en zijn vrienden zeggen iets over de zeden bij de liberalen, ze delen Sarkozy’s liefde voor rijke mensen. De Decker en zijn vrienden hebben geen moeite gespaard om Chodiev de Belgische nationaliteit te bezorgen en om hem uit handen van het gerecht te houden. Het principe van “snel belg” gold dus wel voor iemand met maffieuze connecties en met uitgebreide activiteiten in fiscale paradijzen.

Komt er een parlementaire onderzoekscommissie? Wellicht zullen de liberalen op hun regeringspartners kunnen rekenen om dit vieze potje gedekt te houden. Zullen de Franse speurders de liberale mestput blootleggen? Sarkozy en zijn vrienden zullen ook wel al het mogelijke doen om dat te beletten.

Freddy De Pauw was van 1972 tot 2002 redacteur buitenland bij De Standaard. Hij volgde jarenlang Centraal- en Oost-Europa, een groot deel van Azië (o.m. China) en Italië. Hij publiceerde o.m. bij het Davidsfonds ‘Volken zonder Vaderland’ over de ‘etnische kwesties’ in Centraal- en Oost-Europa; De firma maffia; Italië, moeder van alle smeer; Russische mafija; Handelaars in mensen; Maffia in België en Handelaars in nieuws over trens in de berichtgeving. Werkt sinds de start in 1999 mee aan Uitpers.