Obamacare?

obamacare
Facebooktwittergoogle_plusmail

De Verenigde Staten beleven een ‘shut down’. Dit wil in de eerste plaats zeggen dat een hele reeks federale overheidsdiensten van de ene op de andere dag gesloten worden. De reden is dat dat in het Congres geen meerderheid wordt gevonden om het budget goed te keuren, en om de bovengrens van overheidsleningen vast te leggen. Maar na ietwat nader toekijken blijkt het niet zozeer om het budget te gaan, maar om de al dan niet invoering van een vroeger gestemde wet: Obamacare, het VS-model van een soort sociale zekerheid. Vooral de Republikeinse parlementsleden liggen dwars, opgezweept door de Tea Party vertegenwoordigers.

 

Obamacare zou een stap vooruit zijn voor het miserabel niveau van de  gezondheidszorg in de VS. De ‘theoretische’ bezorgdheid om iedereen verplicht toegang te geven tot sociale zekerheid draait – na jaren van promotie, veel lobbywerk en politiek getwist – echter uit op een ‘praktische’ versterking van de privé-verzekeraars. De overheid kan dan haar uitgaven voor Medicaid (programma voor armen) en Medicare ( ouderen, gehandicapten en enkele specifieke aandoeningen) laten zakken, zodat per slot van rekening de medische overheidsdiensten zullen verslechteren. Een niet eens verkapte privatisering dus.

Tijdens zijn gooi naar het VS presidentschap beloofde Obama een ingrijpende sociale hervorming van de medischezorgverstrekking. Hij beweerde zelf dat met zijn plan het geen enkele verzekeraar toegelaten zou zijn om medische zorgen te ontzeggen aan zieke kinderen of burgers met precaire leefomstandigheden, dat geen enkele familie bankroet zou gaan of honger lijden als gevolg van de kostprijs voor de verzekeringspolis, dat de verzekeringsmaatschappijen rekenschap moeten afleggen.

Nu de praktische uitvoering van de “ Affordable Care Act” (ACA) op tafel ligt is het nuttig om de reële inhoud nader te bekijken. Heeft men in feite geen  volksmisleiding in scene gezet met de zo genoemde Obamacare, waar in de eerste plaats de grote verzekeringsondernemingen wel bij varen?

Alle noemenswaardige vooruitstrevende karakteristieken van de voorgenomen wet zijn al sinds lang geschrapt of opgegeven. Het is alsmaar duidelijker geworden dat het niet de bedoeling is om de medische zorgen voor alle VS burgers te bevorderen. Obamacare was altijd bedoeld om in het Amerikaans klassensysteem te passen, en de privé-maatschappijen ten dienste te zijn: Obama’s manier om proberen de klassiek Amerikaanse tegenstelling individu-gemeenschap aan te pakken. Van bij aanvang verkondigde Obama dat met ACA het voor de overheid mogelijk zal zijn om miljoenen dollars te besparen bij Medicare en dat de kosten voor de overheid gevoelig zullen dalen door het elimineren van onnodige medische behandelingen en diensten.

In de aanloop voor de aanvaarding van de ACA hervorming werden verschillende concessies gedaan aan de grote ondernemingen. Ondernemingen met 50 of meer werknemers moeten voor hun werknemers een verzekering nemen op voorwaarde dat ze 30 u of meer werken per week. De veel deeltijdse jobs komen dus niet in aanmerking. Bovendien is het onduidelijk welke sancties opgelegd zullen worden bij niet naleving.
De burgers zonder verzekeringsdekking van de werkgever of van een overheidsprogramma zoals Medicaid (armoedeprogramma) en Medicare (ouderen), die zich door hun precaire leefomstandigheden geen private verzekering kunnen veroorloven, worden de grote benadeelden. De zoektocht op de verzekeringsmarkt naar een betaalbare ziekteverzekering zorgt bijgevolg voor de nodige verwarring. De goedkoopste en betaalbare verzekeringspolis zal slechts een minimale dekking hebben met een beperkte keuze, met gevolg dat een ganse reeks dure medische kosten uit eigen zak dient betaald te worden.

Terwijl de shoppingzoektocht voor het afsluiten van een medische verzekering op gang komt is er geen zinvol overzicht of oplijsting van wat de verzekeringsmaatschappij mag aanrekenen. Als er niet genoeg jonge en gezonde burgers zijn om een verzekering te onderschrijven, dan kan men van de verzekeringsmaatschappij verwachten dat zij de verzekeringspremie zal optrekken om de cash flow op peil te houden en op te krikken.

uitgesloten

Volgens het Congressional Budget Office zou het reviseren van de gezondheidszorg 31 miljoen burgers, een tiende van de VS bevolking, onverzekerd laten tot 2023.

Door de oppervlakkige en vaag opgestelde normen voor de werkgevers worden talrijke werknemers en hun gezinsleden de toegang tot de ziekteverzekering van de werkgever verhinderd of krijgen ze alvast geen financiële tegemoetkoming om een individuele medische verzekeringspolis te onderschrijven.
De arme bevolkingslaag, de werklozen komen eveneens niet aanmerking, omdat het Amerikaanse Hooggerechtshof heeft beslist dat ACA het component van de wet voor de uitbreiding naar Medicaid moest schrappen. Met als resultaat dat in 21 staten burgers die leven onder de armoedegrens niet in aanmerking komen voor subsidiering van ACA of Medicaid. Bijgevolg zullen deze burgers in nog grotere precaire levensomstandigheden belanden omdat ze in de onmogelijkheid zijn om een ziekteverzekering te betalen, met of zonder financiële tegemoetkoming van de overheid.

Het reviseren van de Health Care brengt een wijziging met zich op de verzekeringsmarkt. Sommige verzekeringsmaatschappijen en locale overheidsdiensten maken al plannen om de dekking voor gepensioneerden en actieve werknemers te wijzigen. Andere beëindigen de traditionele werkgeversverzekering van na de tweede wereldoorlog door hen een private en individuele polis te laten afsluiten, waardoor de keuze voor hen zeer beperkt is en hoge kosten veroorzaakt, wat ten laste gaat van het gezinsinkomen. Het op tafel liggend ACA speelt hier een zeer arglistige rol, als model voor de werkgevers en locale besturen die op dit ogenblik een verzekering verschaffen voor naar schatting 150 miljoen Amerikanen. Het systeem in voege na de tweede wereldoorlog, betaald door de ondernemingen, wordt nu door steeds meer werkgevers geëlimineerd en vervangen door een voucher systeem. Politici zowel bij de democraten als bij de republikeinen willen een voucher systeem invoeren voor Medicaid en Medicare.

Volgens bepaalde rapporten zijn een op vier werkgevers van plan om de groepsverzekering van hun werknemers te beëindigen en deze over te hevelen naar de private verzekeringssector in de komende jaren.
De progressieve Obama supporters die met alle ijver het ACA project prijzen als een progressieve hervorming willen bij de sceptische Amerikaanse burger scoren, door te stellen dat de huidige regering onder leiding van de president zich inspant om de burgers in nood te helpen. Wat onjuist is, omdat de Obamacare voor de Amerikaanse man in de straat contraproductief is. Het is een doortrapt manoeuvre in het belang van de elite en van de verzekeringsmaatschappijen.

schuldenplafond

Voorlopig is het grote twistpunt dus de goedkeuring van een begroting waarin de uitgaven voor Obamacare zijn opgenomen. Een tweede discussie komt eraan die te maken met het plafond van de overheidsschuld.
De crisis van de Amerikaanse overheidsschuldengrens is in feite een onderlinge oorlog van de twee politieke partijen, waarbij de Amerikaanse burger het grootste slachtoffer is. Het gaat er voor de republikeinen om Obama en zijn partij in de ogen van de Amerikaanse burger te vernederen. Beide partijen worden door het Amerikaanse patronaat en de financiële wereld van Wall Street gecontroleerd.

De blokkering voor het optrekken van het schuldenplafond treft miljoenen burgers, armen en daklozen. De programma’s van het WIC (Women, infants and childeren, Food and Nutrition Service) dat voedsel verstrekt aan de moeders en kinderen uit de groep met een laag inkomen worden opgeschort, alsook de hulp voor de invalide oorlogsveteranen. Maar men heeft wel het nodige gedaan opdat de blokkering geen al te ernstige gevolgen heeft voor het militaire oorlogsapparaat, de NSA, CIA en FBI.

Een blokkering schept echter een gunstig klimaat om tot een vergelijk te komen waarbij een regelrechte aanval kan ingezet worden op de sociale overheidsprogramma’s, zoals de voedselbonnen(Food Stamps), Medicaid en Medicare.

Gelijkaardige crisissen van 2010 – 2011 en 2012 werden handig gebruikt om de  belastingsvermindering voor de rijke bovenlaag uit de ambtsperiode van Bush te verlengen tot een blijvende verworvenheid. De agressieve aanvallen tijdens de bovenvermelde crisissen, zoals nu ook in de huidige, worden door de republikeinen opgevoerd om vooral extreem te besparen in de sociale sector en deze over te hevelen naar de privé. Besparingen die veel verder gaan dan deze voorgesteld door Obama.

Wat opvallend door grote media verzwegen wordt, is dat in een situatie van grote werkloosheid, een steeds alsmaar groeiende armoede en ongelijkheid, de federale reserve (nationale bank) verder gaat met het injecteren van 85 miljard dollar per maand in de financiële markt.

Het opkrikken van het schuldenplafond brengt geen soelaas voor de Amerikaanse crisis, het maakt het probleem veel erger, De VS is en blijft een wanbetaler aan de rand van de financiële afgrond.