Na de verdieping van de Schelde, de verdieping van de Antwerpse democratie

Facebooktwittergoogle_plusmail

Op 30 augustus maakte de auditeur bij de Raad van State zijn advies bekend in de zaak van de afschaffing van de aanplakborden door het Antwerpse stadsbestuur.

De auditeur adviseert om het gemeenteraadsbesluit om geen borden te plaatsen te schorsen. Niet enkel omdat het besluit in strijd is met artikel 49 van de Antwerpse politiecodex. De auditeur stelt ook dat de indiener van het beroep (in dit geval de PVDA) ‘een ernstig nadeel ondervindt door het niet plaatsen van de verkiezingsborden’. Bij uitbreiding is dit ook van toepassing op de andere kleinere lijsten.

Het advies van de auditeur is géén definitieve uitspraak van de Raad van State. Doch in de meeste gevallen wordt een dergelijk advies gevolgd.

Op 10 september wordt de Antwerpse gemeenteraad in allerijl bijeengeroepen om het politiereglement aan te passen en op die manier het besluit om geen borden te plaatsen alsnog te legaliseren. De kans is nu echter bijzonder groot dat de raad van 10 september zal worden geconfronteerd met een situatie waarbij zij niet anders kan dan haar besluit van juni om geen borden te plaatsen te herroepen ten gevolge van een uitspraak van de Raad van State. Maar zelfs al zou de Raad van State tegen de verwachtingen in toch nog beslissen het advies van haar auditeur naast zich neer te leggen, of indien de Raad niet tijdig een uitspraak zou doen, dan nog wordt het voor de gemeenteraad politiek gezien erg heikel om te volharden in de boosheid. Het zou van arrogant Poetin-gedrag getuigen om zonder meer vast te houden aan het oorspronkelijke besluit. Bovendien zal de stad nog altijd het risico lopen om in een later stadium geconfronteerd te worden met een juridische betwisting van de verkiezingsuitslag. Op 10 september botweg de politiecodex wijzigen zou met andere woorden getuigen van roekeloos bestuur.

Het oorspronkelijke gemeenteraadsbesluit is een spijtige uitdrukking van de hang naar autoritair bestuur die de Antwerpse coalitie de afgelopen zes jaar heeft gekenmerkt, en waarbij zowel gemeenteraad als bewonersgroepen regelmatig monddood werden gemaakt, en vreedzame actiegroepen zoals Occupy en Critical Mass Bike Ride getrakteerd werden op GAS-boetes.

Wij leggen daarom enkele constructieve voorstellen op tafel om aan de saga rond de aanplakborden een einde te maken zonder gezichtsverlies voor de betrokkenen. Dit willen we doen door in onze voorstellen tegemoet te komen aan de argumenten die aan het oorspronkelijke besluit ten grondslag lagen. Deze waren de papierverspilling en de vervuiling die door de aanplakborden teweeg worden gebracht, en het feit dat er tegenwoordig andere middelen voorhanden zijn om campagne te voeren.

Wij doen daarom vier voorstellen om de Antwerpse democratie te moderniseren en te verdiepen. 
1)   Plaats de aanplakborden
2)   Laat de affiches aanbrengen door stadsmedewerkers. Eventueel door jobstudenten. De meerkost daarvan weegt niet op tegen de kosten die de stad nu moet maken inzake extra handhaving, het opruimen van afgescheurde affiches en dergelijke meer. Sluit een convenant af met alle Antwerpse partijen dat zij onder die voorwaarden niet zullen wildplakken. Wie dat dan wel doet maakt zich te schande tegenover de kiezer en dat is een doeltreffende sanctie.
3)   Geef een extra editie uit van De Nieuwe Antwerpenaar. Geef daarin alle lijsten gelijke ruimte om hun standpunten en kandidaten aan de kiezer bekend te maken. Op die manier primeert de kracht van de argumenten in plaats van de financiële slagkracht van de partijen. Geef aan alle lijsten de mogelijkheid om op de stedelijke website www.antwerpen.be hetzelfde te doen. Er zijn inderdaad andere middelen voorhanden. Stel ze dan ook ter beschikking.
4)   Sluit tegelijk een convenant af met alle Antwerpse partijen waarbij zij er zich toe verbinden om onder die voorwaarden geen folders meer te verspreiden in de Antwerpse brievenbussen. Veel meer dan de aanplakborden werken de tonnen papier die de brievenbussen binnenkort te verwerken krijgen de kiezers danig op de zenuwen.
 
Antwerpen wil op velerlei vlakken een voortrekkersrol  op zich nemen. Laat ons dit dan ook doen op het vlak van de democratie. Laat de soap rond de verkiezingsborden in schoonheid eindigen. Zorg ervoor dat de meer dan 10.000 euro die de extra gemeenteraad op 10 september zal kosten goed besteed wordt in plaats van ze te verspillen aan roekeloze en antidemocratische besluitvorming.

Borgerhoutenaar Walter Lotens (°1942) noemt zich een glokale burger. Deze gepensioneerde leraar, mede-oprichter van de Actiegroep Kritisch Onderwijs (AKO), moraalwetenschapper, publicist en Latijns-Amerikawatcher schreef voor LA Chispa, een Nederlandstalig magazine over Latijns-Amerika en de Cariben, het Belgische De Reiskrant en voor de Surinaamse krant “De Ware Tijd” en nu voornamelijk voor de webzine voor internationale politiek uitpers.be, waarin hij niet alleen uitvoerig aandacht besteed aan Latijns-Amerika, maar ook aan het Antwerpse mobiliteitsdossier.